ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΝΤΡΟΠΗ…

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗΤΟΥ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΟΣΤ! ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ (ΕΛΙΓΜΟΥΣ) ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ¨ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ" ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!!!

Πήραμε μια επίκαιρη επιστολή από Καλαμαριώτη φίλο, Ποντιακής καταγωγής, της παράταξής μας, και ευχαρίστως, δημοσιεύομε αποσπάσματά της μια και συμφωνούμε, πλήρως, με το περιεχόμενό της.

Το θέμα της επιστολής αφορά στην ανυπαρξία μνημείων Προσφυγικού ελληνισμού και Ποντιακής γενοκτονίας στην «υποτιθέμενη» μητρόπολη των προσφύγων της Μικρασίας και της Ανατολικής Θράκης. Θέμα που θίξαμε κι εμείς κατ’ επανάληψη τόσο δια ζώσης σε Δημοτικά Συμβούλια του Δήμου, όσο και δια της εφημερίδας και του Ιστολογίου μας, χωρίς ως τόσο να εισακουστούμε από την κομματική παράταξη του κ. Οικονομίδη που διοικεί με τον τρόπο που έμαθε να διοικεί το Δήμο Καλαμαριάς, για τρίτη συνεχή τετραετία!

Μέρος της ευθύνης ανήκει, ασφαλώς, και στον κ. Θρ. Λαζαρίδη, τον «διαμορφωτή» της νέας Καλαμαριάς της επέκτασης, της συρματοπλεγμένης παραλίας, της ανυπαρξίας των ελεύθερων χώρων, της Καλαμαριάς των επτά ορόφων, της Καλαμαριάς του Κόδρα και του Νταλίπη…

Τι να πρωτοθυμηθεί και τι να πρωτοαναφέρει κανείς στην περίπτωση του «σωτήρα» που εκτός όλων των άλλων μας άφησε «ρεγάλο» και το ντουέτο Οικονομίδη-Λέκκα!!!

Το γεγονός, πάντως, ότι μετά από τόσα χρόνια αδιαφορίας και σιωπής και τρομοκρατίας αρχίζουν να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίες είναι εξαιρετικά παρήγορο και το πιο παρήγορο ακόμα είναι ότι οι φωνές αυτές όσο πάει και πληθαίνουν μέχρι να γίνουν ποτάμι και να παρασύρουν την κομματικά καθοδηγούμενη διοίκηση του κ. Οικονομίδη…
(Από ποιον άραγε καθοδηγούνται την εποχή αυτή οι υπερήφανοι για την κομματική τους εξάρτηση Δημ. Σύμβουλοι της Συμπολίτευσης;)

Ας δούμε, όμως, κάποια αποσπάσματα της επιστολής του φίλου μας που ίσως αποτελέσουν το έναυσμα να ακουστούν και άλλες φωνές… Ίσως ακόμα αποτελέσουν το έναυσμα να αφυπνιστούν τα Προσφυγικά και τα Ποντιακά σωματεία της πόλης μας που όλους περιέργως κρατάνε εδώ και καιρό μια χαλαρή έως αδιάφορη στάση απέναντι σ’ αυτό το τόσο σημαντικό θέμα.

[…είναι απαράδεκτο για την πόλη της προσφυγομάνας Καλαμαριάς που χτίστηκε με τον ιδρώτα και τα δάκρυα των προσφύγων της Μικρασίας και του Πόντου, να μην υπάρχει προσφυγικό μνημείο που να θυμίζει την τραγωδία των Μικρασιατών, ούτε και μνημείο που να καταδεικνύει την οφειλόμενη τιμή στους 353.000 Πόντιους που άφησαν τα κόκαλά τους στην τιμημένη γη του Πόντου, θύματα της σοβινιστικής θηριωδίας των νεότουρκων και του σφαγέα Κεμάλ…]

[…ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ, ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΝΤΡΟΠΗ… ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ τη στιγμή κατά την οποία εκατό και πλέον πόλεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να έχουν ανεγείρει μνημεία για να τιμήσουν τη μνήμη των 353.000 θυμάτων της νεοτουρκικής θηριωδίας… ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ στη μητρόπολη των Ποντίων, την Καλαμαριά… ]

[…Μόλις χθες το Αμερικανικό Κογκρέσο έκανε το πρώτο βήμα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων… Οι Αρμένιοι, όμως έτρεξαν, χτύπησαν πόρτες, μόχθησαν και στο τέλος δικαιώθηκαν…

Δικαιώθηκαν οι ψυχές του 1.500.000 Αρμενίων που σφαγιάστηκαν από τις ορδές του Κεμάλ…]

Οι δικοί μας, όμως, νεκροί, όπως λέει και ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης «… για γεωπολιτικούς λόγους έμειναν επί δεκαετίες χωρίς μνημεία, χωρίς τάφους, μια και χάθηκαν στις πορείες θανάτου στο εσωτερικό της Ανατολίας και του Κουρδιστάν, στα Άουσβιτς, στα Μαουντχάουζεν εν ροή…»

Φαντάζεστε να μην υπάρχει μνημείο του Εβραϊκού ολοκαυτώματος στην Ιερουσαλήμ;

Φαντάζεστε να μην υπάρχει μνημείο της Αρμενικής Γενοκτονίας στο Εριβάν;

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΣΜΟΝΕΣ…

ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΣΙΩΠΗΡΑ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΩΝ ΔΙΚΑΙΩΣ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ΟΤΙ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ…

ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΜΕ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΣΤΕΙΛΑ ΠΡΙΝ ΚΑΙΡΟ ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΟΥ ΝΕΟΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΗ ΠΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΕΥΓΛΩΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΑ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:

«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΝΑ ΝΟΙΚΙΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΛΗ ΤΙΜΗ ΤΟ ΤΡΙΑΡΙ ΠΟΥ ΠΗΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΣΤΗ ΣΚΟΥΠΑ!!!»

Αυτό, δυστυχώς, που επισημαίνει σε κάποιο κείμενό του και ο σύγχρονος Αριστοφάνη, ο Χάρρυ Κλυνν: «Ζωή του κλώτσου και του μπάτσου για ένα τριάρι κι ένα Ντάσου…»

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
(Το όνομά μου το έχετε, αλλά παρακαλώ μην το δημοσιεύσετε γιατί είμαι υπάλληλος του Δήμου και ο Λέκκας καραδοκεί.)

---

Κάπου μας τα λες καλά, αλλά και κάπου μας τα χαλάς, καλέ μας φίλε. Τι σημαίνει «υπάλληλος του Δήμου» και τι «ο Λέκκας καραδοκεί»…

Είναι πράγματι εξωφρενικό να μας επισκέπτονται εργαζόμενοι του Δήμο που φοβούνται επωνύμως να καταγγείλουν τις «αταξίες» τα διοίκησης που πέφτουν στην αντίληψή τους…
Δε νομίζεις καλέ μας φίλε, ότι είναι καιρός μαζί με την «αδιαφορία» να πετάξουμε και το «φόβο του Λέκκα» στα σκουπίδια;

Όσο δε αφορά τις θέσεις μας πάνω στα θέμα που αναφέρεις στην επιστολή σου, είναι θέσεις γνωστές… Τον περασμένο Μάη, επέτειο, της «ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ» ανεβάσαμε στο ιστολόγιό μας:

84 χρόνια μετά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού μια-μια οι πόλεις της Πατρίδας μας στήνουν μνημεία για να θυμίζουν στις γενιές που ακολουθούν ότι κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. ‘Οσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση. Αναγνώριση που είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στη μάστιγα της γενοκτονίας, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος ενός λαού να γίνει σεβαστή η ύπαρξή του σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Δείτε σε μικρογρφία τα μνημεία που έχουν ανεγερθεί σε: ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΚΟΡΔΕΛΙΟ-ΠΟΛΙΧΝΗ-ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ-ΧΑΪΔΑΡΙ-ΚΙΛΚΙΣ-Ν. ΣΑΝΤΑ-ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ-ΞΑΝΘΗ-ΘΕΡΜΗ-Ν. ΜΟΥΔΑΝΙΑ-ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ-ΗΜΑΘΙΑ-ΕΣΛΙΓΚΕΝ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)-ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ (Η.Π.Α.)-ΠΑΝΟΡΑΜΑ-ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ-ΠΟΛΙΧΝΗ-ΣΚΥΔΡΑ-ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ-ΒΕΡΟΙΑ-ΕΥΞΕΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


ΚΑΒΑΛΑ


ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟ


ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ

ΣΤΟΥΤΓΚΑΡΔΗ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)

ΑΘΗΝΑ

ΗΜΑΘΙΑ


ΚΑΛΙΘΕΑ

ΠΟΛΙΧΝΗ

ΝΕΑ ΜΟΥΔΑΝΙΑ

ΟΛΟΙ ΜΕ ΤOΝ ΕΝΑ ή ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΣΦΑΓΙΑΘΕΝΤΩΝ ΠΟΤΝΤΙΩΝ.... ΟΛΟΙ, ΠΛΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ... (ΔΕΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΩΝ)

ΕΙΝΑΙ, ΟΝΤΩΣ, ΝΤΡΟΠΗ... ΜΕΓΑΛΗ ΝΤΡΟΠΗ!

Tuesday, May 22, 2007

84 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

84 χρόνια μετά τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού μια-μια οι πόλεις της Πατρίδας μας στήνουν μνημεία για να θυμίζουν στις γενιές που ακολουθούν ότι κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. ‘Οσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση. Αναγνώριση που είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στη μάστιγα της γενοκτονίας, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος ενός λαού να γίνει σεβαστή η ύπαρξή του σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Δείτε σε μικρογρφία τα μνημεία που έχουν ανεγερθεί σε: ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΚΟΡΔΕΛΙΟ-ΠΟΛΙΧΝΗ-ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ-ΧΑΪΔΑΡΙ-ΚΙΛΚΙΣ-Ν. ΣΑΝΤΑ-ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟ-ΞΑΝΘΗ-ΘΕΡΜΗ-Ν. ΜΟΥΔΑΝΙΑ-ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ-ΗΜΑΘΙΑ-ΕΣΛΙΓΚΕΝ (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)-ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ (Η.Π.Α.)-ΠΑΝΟΡΑΜΑ-ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ-ΠΟΛΙΧΝΗ-ΣΚΥΔΡΑ-ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑ-ΒΕΡΟΙΑ-ΕΥΞΕΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΚΑΛΛΙΘΕΑ-ΚΑΣΤΟΡΙΑ...

...Και θαυμάστε το μνημείο της λήθης και της αδιαφορίας που έστησε ο Δήμος στην ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ, την μητρόπολη του Ποντιακού Ελληνισμού στη μνήμη των 353.000 θυμάτων της Τουρκικής θηριωδίας ...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

Συγχαρητήρια και στα Ποντιακά σωματεία της Καλαμαριάς που γυρίζουν το πρόσωπο από την άλλη μεριά και σφυρίζουν αδιάφορα...

ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΑΚΙ SOS

Kαθόμουν σε μια μεριά και παρακολουθούσα τη «μεγαλειώδη» συγκέντρωση της «ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΟ ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΑΚΙ»

Φόντο: Το «επιθαλάσσιο» πλωτό αεροπλανοφόρο SHARK, το περιφραγμένο από το δήμο (με λεφτά των Καλαμαριωτών, δηλαδή) «οικόπεδο» της Εθνικής Τράπεζας(!), οι παραδίπλα πολυκατοικίες που χτίστηκαν με τις ευλογίες του Δήμου και την «ανοχή» των περιοίκων πάνω στο κύμα, τα σκουπίδια καταμεσής στον υποτιθέμενο «δρόμο» που οδηγεί στην παραλία με τα «βαρέα μέταλλα» και τα εξίσου «βαρέα τρωκτικά»…

… Και τα πανώ…

Ένα του Δήμου: «ΜΑΖΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ – Απαιτούμε από την κυβέρνηση και την Εθνική Τράπεζα να παραχωρήσουν τα οικόπεδα στο Δήμο Καλαμαριάς»…
…Και παραδίπλα το πανώ της Επιτροπής κατοίκων: «ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΑΚΙ… SOS – ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΜΕ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ»

Εύλογα συμπέρανα…
O Δήμος και η επιτροπή κατοίκων μαζί, ζητάνε από την Κυβέρνηση και την Εθνική Τράπεζα να τους παραχωρήσει τα οικόπεδα…
Τα οικόπεδα, που κατά δήλωσή της η Τράπεζα τα έχει στην κατοχή της από το 1930!!!

Έπρεπε, δηλαδή, να περάσουν πρώτα 78 ολόκληρα χρόνια, να θέσει η Δημοτική Παράταξη «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ» θέμα αυθεραίτων και παραλίας, για να συγκινηθεί, επί τέλους, η διοίκηση του Δήμου και να προβάλλει, με τη συνεπικουρία της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων, τα δυναμικά της διεκδικητικά αιτήματα!!!

«ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ…»

Τώρα σωθήκαμε σκέφτηκα, και θυμήθηκα μια θλιβερή ιστορία. Πρόκειται για την τραγική ιστορία του τετράχρονου Παναγιώτη Βασιλέλη, από τη Μυτιλήνη, που είχε συγκλονίσει το Πανελλήνιο, το 2001. Έπασχε από μια βαριάς μορφής λευχαιμία και η οικογένειά του δεν είχε χρήματα για να τον στείλει στο εξωτερικό. Άνοιξε έτσι λογαριασμός στην Εθνική Τράπεζα, συγκεντρώθηκε ένα σημαντικό πόσο, αλλά τελικά η τράπεζα δε διέθεσε το ποσό βάσει ενός ανόητου γραφειοκρατικού νόμου. Τελικά το παιδί πέθανε… Η δε οικογένεια του άτυχου μικρού που κατέφυγε σε δικηγόρο για να διεκδικήσει με αγωγή τα χρήματα, δεν κατάφερε, απολύτως, τίποτα…

Λέτε η τράπεζα, που δε συγκινήθηκε από την τραγωδίας ενός άρρωστου μικρού παιδιού που έχασε τη μάχη με το θάνατο, να συγκινηθεί από το «ετεροχρονισμένο» πανώ του Δήμου;

Του δήμου που επί 78 ολόκληρα χρόνια δεν έκανε, απολύτως, τίποτα για να διεκδικήσει αυτό που ανήκει στο λαό της Καλαμαριάς… Το «ανταλάξιμο» οικόπεδο επί της Σοφούλη.

(Στην ερώτηση του Βασίλη Τριανταφυλλίδη προς τον ακπρόσωπο της Εθνικής Τράπεζας στο Δημοτικό Συμβούλιο, αν η Εθνική ήταν διαχειρίστρια της ανταλλάξιμης περιουσίας κατά την περίοδο της ανταλλαγής των πληθυσμών, και αν υπάρχουνε τίτλοι που φανερώνουν τον ιδιοκτήτη από τον οποίο αγόρασε η Τράπεζα το εν λόγω οικόπεδο, απάντηση, όπως ήταν φυσικό, δεν υπήρξε…)

Ίσως υπάρξει απάντηση μετά τον λόγο που εκφώνησε ο «εκπρόσωπος» των 150 κατοίκων, ο οποίος είπε τόσα και τόσα νέα πράγματα, όπως το γκρέμισμα των παρανόμων περιφράξεων και αυθαίρετων κτισμάτων, την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών κατά μήκος όλης της ακτής, τη νομική διερεύνηση των επίμαχων ιδιοκτησιών… κλπ… κλπ… ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΗΘΙΣΕ, ΛΙΓΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΑ ΒΕΒΑΙΑ, ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ. («ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» Ιούλιος 2007)

Ki από δίπλα η «δημοκρατικότατη» TV100!
Με φανερή δυσφορία «επέτρεψαν» στο Χάρρυ Κλυνν να πει στο φακό τις απόψεις του… Ίσως δεν υπολόγισαν στην παρουσία του… Και με περισσότερη ακόμα δυσφορία δόθηκε ο λόγος στον αρχηγό της μείζονος αντιπολίτευσης από τον «εκπρόσωπο» της επιτροπής κατοίκων…

Ίσως κάποιοι δεν ήθελαν να ακουστούν αυτά που είπε ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης: «Επιδίωξη της παράταξής μας είναι να ξεκαθαρίσει άμεσα το νόθο καθεστώς της παραλίας, να κατεδαφιστούν τα πάσης φύσεως κατασκευάσματα και να αφαιρεθούν οι άδειες λειτουργίας από τα παράνομα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος… Φτάσαμε στο σημείο να λέμε παραλία και ο νους μας να πηγαίνει σε αδιαφανείς μηχανισμούς εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων, προκλητικά μαντρωμένες ιδιωτικές πλαζ και καταστήματα, αυθαίρετα επί αυθαιρέτων, παράνομα μπαρ, καφέ, εστιατόρια, ταβέρνες και μολυσμένα νερά… Κρίμα…
Αργήσαμε φίλες και φίλοι, αργήσαμε, αλλά ποτέ δεν είναι αργά… Σε δυο χρόνια έχουμε εκλογές… »

Ο εκπρόσωπος της διοίκησης ως Πόντιος Πιλάτος, «ένιψε τας χείρας του». Η «κακή» κυβέρνηση ευθύνεται για όλα! Λες και ο κ. Μαργαρίτης Τζήμας (υπουργός Βόρειας Ελλάδος) του οποίου το εγκώμιο έπλεξε ο κ. δήμαρχος στο Δημοτικό Συμβούλιο επειδή ανταποκρίθηκε θετικά σε αιτήματα που του έθεσε η διοίκηση του Δήμου, ανήκει σε άλλη κυβέρνηση!

Βρέθηκαν, λοιπόν, οι φταίχτες, η κυβέρνηση και η «κακή» τράπεζα, με την οποία είχε και προφανώς εξακολουθεί να έχει αλληλογραφία (δες παζάρεμα) η διοίκηση του Δήμου χωρίς, όμως, να γνωρίζουν τα «πάρε δώσε» οι άλλες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Οι εκπρόσωποι των άλλων Δημοτικών Παρατάξεων φάνηκε να γνωρίζουν το μέγεθος του προβλήματος… αλλά, άλλα ήθελαν να ακούσουν οι παρευρισκόμενοι… Παρών και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Κουράκης… Τιμητικά η Επιτροπή Κατοίκων του παραχώρησε τη δυνατότητα να κλείσει τον κύκλο των σύντομων ομιλιών… Ποιος, όμως να τον ακούσει… Είχε αρχίσει ήδη η «μεγαλειώδης» πορεία των 150 κατοίκων… Προς τα πού άραγε; Τα μέλη της διοίκησης του Δήμου και «εκπρόσωπος» των κατοίκων προφανώς προβληματισμένοι πήραν θέση πίσω από το πανώ με το μελαγχολικό σύνθημα: ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΑΚΙ SOS…
Ανηφόρησα κι εγώ την Αργοναυτών αποφεύγοντας να παίρνω βαθιές ανάσες… Όταν φυσάει προς τη μεριά της Καλαμαριάς η μυρωδιά του πεθαμένου Θερμαϊκού δεν είναι και τόσο ευχάριστη…

«ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»
Ανεξάρτητη εφημερίδα της Καλαμαριάς

ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟ ΒΑΘΥ

Ξαφνικά ξύπνησε από τον «ύπνο το βαθύ» η διοίκηση του Δήμου Καλαμαριάς και ανάρτησε πανό για να πληροφορήσει τους έκπληκτους Καλαμαριώτες ότι «Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑΣ»!!!

Τώρα το ανακαλύψατε κυρίες και κύριοι της διοίκησης, ότι η παραλία είναι «για τους πολίτες» και όχι «για τα μεγάλα συμφέροντα;»
Για να λέμε, όμως, τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη, συμφωνούμε και επαυξάνουμε με το περιεχόμενο της εκστρατείας σας…
Τα μεγάλα συμφέροντα, βέβαια, το γνωρίζετε καλύτερα απ’ όλους!
Εσείς δεν είσαστε που συζητούσατε το περίφημο Master Plan (master poulan για την ακρίβεια) για μαρίνες, ξενοδοχεία κλπ… κλπ… και μόλις ξεσηκώθηκε ο λαός της Καλαμαριάς βάλατε την ουρά κάτω από τα σκέλια και τα μαζέψατε τα ασυμάζευτα;
Η μήπως κάνουμε λάθος;
Όταν πάλι η εφημερίδα της παράταξής μας «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» παρουσίασε στην πρώτη της σελίδα το χάλι της παραλίας με τις παράνομες περιφράξεις και τα εντός και εκτός θαλάσσης αυθαίρετα, «ποιήσατε την νύσσα» κοινώς κάνατε την πάπια, για να βγει ο κ. δήμαρχος στο δημοτικό συμβούλιο και να διακηρύξει με πάθος τα αθλητικά και φιλανθρωπικά του αισθήματα ότι όλα έγιναν, δηλαδή, στην παραλία για να εξυπηρετηθούν τα ναυταθλητικά σωματεία και τα μεροκάματα των εργαζομένων…
Ενδιαφέρθηκε, δηλαδή, ο κ. δήμαρχος για τους εργαζόμενους στις παρανόμως λειτουργούσες επιχειρήσεις της ταβέρνας «ΓΙΑΛΟΣ» και «ΜΠΑΡ ΕΡΩΤΙΚΟΣ» και τους επέτρεψε να μαντρώσουν την παραλία!
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα «αμάρτησε» για τους «εργαζόμενους» που έφτασε στο σημείο να διώκεται για «ψευδή βεβαίωση σε δημόσιο έγγραφο» από τον εισαγγελέα…
Αλλά τώρα θα μου πείτε συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια… Τι ένα χρόνο φυλακή, τι δύο, τι τρία!!!
Και να που ξαφνικά, μετά τον ξεσηκωμό των Καραμπουρνιωτών που σε λίγο θα καμαρώνουν από τα μπαλκόνια του το κτίριο της Εθνικής τράπεζας άλλες τινές πολυκατοικιούλες που θα ανεγερθούν στην πολύπαθη παραλία (ο θεός να την κάνει παραλία) του μικρού εμβόλου, ανακάλυψε η διοίκηση ότι η «Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΥ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑΣ»!!!
Χώρος περιπάτου είναι κύριοι, αλλά μήπως μπορείτε να μας πείτε πως θα την περπατήσουμε;
Δείτε τα έργα σας και υποδείξτε στο λαό της Καλαμαριάς που χρόνια ολόκληρα χωρίς ίχνος ντροπής κοροϊδεύετε πως θα μπορέσει να κάνει τον «ήρεμο περίπατό» του σε μια παραλία με μπετά, περιφράξεις, και κάγκελα παντού…
ΛΙΓΗ ΝΤΡΟΠΗ ΔΕ ΒΛΑΠΤΕΙ… ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΡΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ…

Καυτερή πιπεριά

ΚΑΝΤΕ ΛΙΓΗ ΥΠΟΜΟΝΗ, ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ...

ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

ΤΟ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ» ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ
ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΤΟ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ» ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ…

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ…

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΛΥΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΚΟΔΡΑ» ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ…

ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΑ «ΨΕΥΤΟΝΟΜΙΚΙΣΤΙΚΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ» ΚΑΙ ΤΙΣ «ΤΑΚΤΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΝΟΥΒΡΕΣ» ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΕΚΕΙΝΩΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΩΡΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ!!!

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΕΜΠΛΑΚΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ «ΝΟΜΙΚΟ-ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ» ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΠΑΓΙΔΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΧΘΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΚΟΔΡΑ» ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ… ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ….

Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!!

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΜΟΥΡΟΥΖΗΔΩΝ!!!
ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΗ Η ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ;

ΠΑΣΧΑ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η διάθεση και η παράδοση για μια μεγάλη ανοιξιάτικη γιορτή, για μια γιορτή αναγέννησης, υπήρχε πάντα στην Ελλάδα.
Ο αγωνιστής Ελληνικός λαός, που εμείς οι βολεμένοι (;) νεοέλληνες τον έχουμε ξεχάσει, κατόρθωσε να επιβιώσει δια μέσω των αιώνων γιατί, όσο εξωπραγματικό κι αν ακούγεται, νοιάστηκε περισσότερο για το αύριο και λιγότερο για το σήμερα.
Η χριστιανική διδασκαλία της Ανάστασης του Χριστού ήταν ό,τι καλύτερο και πιο συμβολικό μπορούσε να συνοδεύσει την χαρά των ανθρώπων, για νέα πνοή δημιουργίας.
Η ψυχική και πνευματική χαρά, από το θρησκευτικό γεγονός της Ανάστασης, συναντήθηκαν με την αναγέννηση της φύσης και δημιούργησαν το Ελληνικό Πάσχα.
Η Λαμπρή είναι η μεγαλύτερη γιορτή των Ελλήνων.
Ημέρα που συμβόλιζε στα σκοτεινά χρόνια της τουρκοκρατίας την Ανάσταση και την απολύτρωση του Ελληνισμού από τον οθωμανικό ζυγό, και την ελπίδα για ένα ζωντανό μέλλον μετέπειτα.
Τουφεκιές και μπουρλότα έριξαν με το πρώτο άκουσμα του «Χριστός Ανέστη» οι «απ' αιώνος δέσμιοι», όταν ήρθε η ώρα της ελευθερίας θέλοντας να κρατήσουν για πάντα μακριά το σκοτεινό πνεύμα της δουλείας που τους ήθελε σκλαβωμένους επί τέσσερις αιώνες.
Παράλληλα με τους εκφοβιστικούς θορύβους (κρότοι, πυροβολισμοί, σπάσιμο αγγείων κ.λπ.) που αποβλέπουν στη απόδιωξη των κάθε είδους δαιμονικών, το αναστάσιμο φως αποτελεί ένα δεύτερο μεγάλο στοιχείο, που συνοδεύει και πλαισιώνει την Ανάσταση.
«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός», ψάλλει η Εκκλησία.
Το φως της Αναστάσεως είναι φως «καινούργιο», φως αναγέννησης.
Σβήνονται όλα μέσα στην εκκλησία και όλα ξανανάβουν από την Αναστάσιμη λαμπάδα.
Πέρα από την ψυχική και πνευματική χαρά, από το θρησκευτικό γεγονός της Ανάστασης του Χριστού, η αναγέννηση της ψυχής και του πνεύματος γιορτάζεται στο Ελληνικό Πάσχα.
Κατά πόσο, όμως, εμείς οι νεοέλληνες, βιώνουμε σήμερα το νόημα της Λαμπρής;
Είμαστε έτοιμοι για ένα αληθινό Ελληνικό Πάσχα ή μας αρκεί το εικονικό Πάσχα που συνήθως βιώνουμε τα τελευταία χρόνια του ευδαιμονισμού και της υπερκατανάλωσης που ζούμε;
Πάσχα σημαίνει άραγε να φορτώσουμε στη σχάρα του αυτοκινήτου μας την ηλεκτρική ψησταριά, το ποδήλατο του παιδιού και τις πλαστικές καρέκλες και να ξαμοληθούμε στις ακρογιαλιές, στα βουνά και στα λαγκάδια;
Μήπως έχουμε ήδη αρχίσει να ζούμε μόνο το περιτύλιγμα των παραδόσεών μας ξεχνώντας το περιεχόμενό τους;
Μήπως οδεύουμε με ολοένα ταχύτερους ρυθμούς προς την δυτικού τύπου ψευδαίσθηση του πολιτισμού;
Προς τον μελαγχολικό πολιτισμό της τηλεόρασης των ριάλιτι σόου, τον απρόσωπο κόσμο των γραπτών τηλεφωνικών μηνυμάτων, τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας, της μουσικής βαρβαρότητας, της πολιτικής αμετροέπειας και του ευτελισμού των ηθικών αξιών;
Μήπως έχουμε ήδη αποδεχθεί άνευ όρων τον θρίαμβο του περιττού και την επικράτηση της μετριότητας;
Μήπως «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», όπως λέει κι ο ποιητής,
«προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα;»
Ένα θαύμα που θα μας απαλλάξει από το μίζερο σήμερα που ζούμε και θα μας οδηγήσει σ΄ ένα αναστάσιμο αύριο ελπίδας και απολύτρωσης;
Σ’ ένα υπέροχο αύριο που όλοι περιμένουμε και που ποτέ δεν έρχεται;
…………………………………………………………………………………………………………………………
Φταίει άραγε η παγκόσμια οικονομική κρίση που μετέτρεψε τα όνειρά μας σε εφιάλτες;
Φταίει ο άνεμος της παγκοσμιοποίησης που κοντεύει να γίνει θύελλα που θα μας πάρει και θα μας σηκώσει;
Ή μήπως ο θεάνθρωπος άλλαξε γνώμη και δεν έχει διάθεση πλέον να θυσιάζεται για τη σωτηρία του ανθρώπου;
Μονάχα εμείς φταίμε και κανένας άλλος. Εμείς που παύσαμε να ελπίζουμε και να ονειρευόμαστε…
Εμείς που ξοδεύουμε άσκοπα το αύριο των παιδιών μας για συντηρήσουμε το δικό μας άγονο σήμερα…
Εμείς που αμαχητί παραδώσαμε τα όπλα, επειδή στην εποχή μας έλειψαν οι μπροστάρηδες και πέθαναν οι ιδεολογίες…
Εμείς που συμβιβαστήκαμε με την νέα τάξη πραγμάτων και υποταχθήκαμε μετά χαράς στη δύναμη του χρήματος και στους νόμους της αγοράς…
Εμείς που μεταλλαχθήκαμε από πολίτες σε ψηφοφόρους…
Εμείς που δεν τολμήσαμε να γκρεμίσουμε τη ζωή μας για να την φτιάξουμε από την αρχή, αξιοποιώντας την πείρα που αποκομίσαμε από την οδυνηρή διαδρομή μας.
Ήμαστε, όμως, «έτοιμοι» και «θαρραλέοι» για ένα νέο Ελληνικό Πάσχα; Λιγάκι δύσκολο το βλέπω.
Και είναι κρίμα που οι Έλληνες, ο λαός που έχει καταγεγραμμένα στην ιστορία του άπειρα «Πάσχα», να βρίσκονται στις μέρες μας σε μια ατέλειωτη Μεγάλη εβδομάδα, που δε λέει να οδηγήσει στο Μεγάλο Σάββατο της Ανάστασης και της Αναγέννησης…
Ο χρόνος είναι σκληρός και αδυσώπητος όταν προπορεύεται, αλλά μαρτυρικός και ανελέητος όταν δε λέει να έρθει. Μα είναι βέβαιο πως κάποτε θα έρθει για να μας αφυπνίσει από το λήθαργο της ευρωνάρκωσής μας…
Αν πάλι νοιώθουμε πως αρκετά έχει ήδη καθυστερήσει αυτό το «Πάσχα», ας αρχίσουμε να ετοιμάζουμε από τώρα το βεγγαλικά και τις κροτίδες για να ηχήσουν το βράδυ της Ανάστασης που θα ξημερώσει ξανά το Πάσχα των Ελλήνων…

ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ!

Να ξαναζωντανέψει το Καραμπουρνάκι

Άρθρο του εκδότη Αντώνη Μαλιάρη στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ Θεσσαλονίκης» Απρίλιος 2008

Τα τελευταία χρόνια η εικόνα αυτή έσβησε λόγω της υποβάθμισης της περιοχής. Τα σκουπίδια και οι βρομιές πήραν τη θέση της και αυτό είναι φανερό σε όλο το μήκος της ακτής, με αποτέλεσμα η περιοχή να μην είναι προσβάσιμη σε όσους θέλουν να κάνουν έστω και ένα περίπατο

Έχω τη γνώμη ότι δεν απαιτούνται μεγάλα χρηματικά ποσά (αν αυτό είναι ο λόγος), για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να καθαρίσει η περιοχή από τα λήμματα και τα σκουπίδια…

Έρχονται καμιά φορά στη σκέψη μας εικόνες της Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του ’50 ή και του ’60 για να μας γεμίσουν θλίψη, καθώς διαπιστώνουμε η ομορφιά που είχαν κάποτε κάποιες περιοχές έσβησε, ύστερα από την αδιαφορία και την εγκατάλειψη από τους αρμόδιους φορείς.
Μια απ’ αυτές τις περιοχές και μάλιστα από τις ομορφότερες, είναι το Καραμπουρνάκι και συγκεκριμένα η ακτή που εκτείνεται από το Μέγαρο Μουσικής ως το «Παλατάκι»

Ανατρέχοντας κανείς στο παρελθόν θα βρει εκεί μια όμορφη «γωνιά» του Θερμαϊκού, όπου οι πολίτες χαίρονταν την παραλία, κολυμπούσαν στη Θάλασσα(!), έκαναν τη βόλτα τους με τα καραβάκια και απολάμβαναν τον καφέ τους στα γραφικά ταβερνάκια αντικρίζοντας απέναντι την πόλη και το ηλιοβασίλεμα!

Τα τελευταία χρόνια η εικόνα αυτή έσβησε λόγω της υποβάθμισης της περιοχής. Τα σκουπίδια και οι βρομιές πήραν τη θέση της και αυτό είναι φανερό σε όλο το μήκος της ακτής, με αποτέλεσμα η περιοχή να μην είναι προσβάσιμη σε όσους θέλουν να κάνουν έστω και ένα περίπατο.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Η κατάσταση αυτή ξεσήκωσε όπως είναι εύλογο, τους κατοίκους της περιοχής που διαμαρτύρονται συνεχώς και ζητούν την προστασία της παραλιακής ζώνης στο Καραμπουρνάκι.
Δυστυχώς, όμως, αυτές οι φωνές συναντούν την ολιγωρία και την αδιαφορία των αρμόδιων φορέων και δημοτικών αρχών, που θα έπρεπε να εκπονήσουν εδώ και χρόνια ένα σχέδιο ανάπλασης και εξωραϊσμού και να φροντίσουν για την άμεση υλοποίησή του.
Έχω τη γνώμη ότι δεν απαιτούνται μεγάλα χρηματικά ποσά (αν αυτό είναι ο λόγος), για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις ώστε να καθαρίσει η περιοχή από τα λήμματα και τα σκουπίδια και να δημιουργηθεί μια ξεχωριστή παραλιακή ζώνη που θα προσελκύσει τους πολίτες για την αναψυχή τους στον ελεύθερο χρόνο τους. Και πιστεύω ότι μαζί με το υπόλοιπο τμήμα του Θερμαϊκού, που επίσης χρειάζεται να εξωραϊστεί, μπορεί να δημιουργηθεί ένα ενιαίο παραλιακό μέτωπο, (πάρκο;) που θα αποτελεί το στολίδι του πολεοδομικού μας συγκροτήματας.

ΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ

Άραγε είναι τόσο δύσκολο να χαρακτεί ένα παραλιακός πεζόδρομος , που θα κάνουν περίπατο οι πολίτες;
Τουλάχιστον μέχρι να γίνουν τα μεγάλα έργα που ονειρεύεται ο Δήμος (!) τα οποία θζ χρειαστούν 30 και πλέον χρόνια, καθώς προϋποθέτουν απαλλοτριώσεις.
Είναι τόσο δύσκολο να κατασκευαστεί μια προβλήτα για την πρόσδεση μικρών σκαφών, ώστε οι φίλοι της θάλασσας να την αολαμβάνουν ακόμη καλύτερα με ένα ακόμη άθλημα;
Αυτό το έχουν κατορθώσει και τα μικρότερα νησιά μας, ενώ ο Δήμος Καλαμαριάς και ο Δήμος Θεσσαλονίκης, αν και έχουν τόσα έσοδα από τα δημοτικά τέλη, δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι αξιόλογο.
Αν αυτό είναι δύσκολο, όπως φαντάζομαι ότι θα μας πουν, επειδή δεν έχουν χρήματα, ας καθαρίσουν σε πρώτη φάση τουλάχιστον την παραλία.
Είναι μια δουλειά που κοστίζει ελάχιστα! Ιδιαίτερα το τμήμα που αρχίζει από το Ποσειδώνιο και φτάνει στο Shark χρήζει επέμβαση της υγειονομικής υπηρεσίας και του ειαγγελέα.

Οι κάτοικοι της περιοχής όχι μόνο υποφέρουν από τη δυσοσμία και τις ακαθαρσίες που δεν καθαρίζει η δημοτική αρχή… Είναι βλέπεις, στα όρια των δύο δήμων και υπάρχει ο «διαγωνισμός» για το ποιος πρέπει ή όχι να καθαρίσει αυτό το χώρο.

ΤΟ ΠΑΛΑΤΑΚΙ

Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και το Παλατάκι που θα πρέπει επιτέλους να αποδοθεί στο λαό της Καλαμαριάς, αλλά και της Θεσσαλονίκης γενικότρα και να χρησιμοποιηθεί ως πολιτιστικό κέντρο, πινακοθήκη ή ως μουσείο Ναυτικού που δεν υπάρχει σήμερα στην πόλη μας.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει να είναι η κατοικία του εκάστοτε υπουργού Μακεδονίας-Θράκης;
Αυτό από μόνο του αποτελεί πρόκληση, αλλά έρχεται και σε αντίθεση με όσα κατά καιρούς μας λένε για έλλειψη χρημάτων και κονδυλίων για να γίνουν τα απαραίτητα έργα.

Το Παλατάκι με μια καλή διαχείριση, θα έφερνε από μόνο του αρκετά έσοδα για να συντηρεί ολόκληρη την περιοχή και να καλύπτει τις δαπάνες για τον ευπρεπισμό της (πεζοδρόμια, καθαριότητα κ.ά.)
Η αξιοποίηση του χώρου αυτού θα προσδώσει επιπλέον, μεγαλύτερη αξία και θα αναβαθμίσει την περιοχή και του πρώην στρατοπέδου Κόδρα (όπου πρέπει επιτέλους να ολοκληρωθούν κι εκεί τα έργα).
Θα αναδειχθεί επίσης, ως χώρος πολιτισμού, που, σε συνδυασμό με το φυσικό περιβάλλον, θα τραβήξει το ενδιαφέρον των τουριστών και θα αυξήσει την επισκεψιμότητα της πόλης μας.
Και το σημαντικότερο είναι ότι θα το απολαμβάνουν οι κάτοικοι της περιοχής και όχι μόνο.

Είναι, λοιπόν, καιρός, οι δημοτικοί μας «άρχοντες» να παίρνουν πιο γρήγορα αποφάσεις και, το βασικότερο, να τις υλοποιούν γρήγορα και έγκαιρα και να μην περιμένουν…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Ως λαμπρό παράδειγμα ανάπλασης παραλίας και πλωτής μαρίνας αναφέρω το παράδειγμα του δημοτικού διαμερίσματος των Πυργαδικίων Χαλκιδικής.
Αυτό το μικρό, γραφικό χωριό με τους δραστήριους κοινοτάρχες κατόρθωσε και μπήκε σε κοινοτικό πρόγραμμα και μέσα σε λίγο καιρό ολοκλήρωσε τα έργα της παραλίας του που την κάνουν ζηλευτή.
ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΕΣ ΤΩΝ ΠΥΡΓΑΔΙΚΙΩΝ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ!!!