Όλο το πολιτικό σύστημα στην χώρα είναι σάπιο...

Εχουμε μπλεξει ασχημα και δεν εννοουμε να καταλαβουμε το απλουστερο, οσο πιστευουμε, ακολουθουμε, υποστηριζουμε το πολιτικο συστημα και τους πολιτικους αυτους που επι δεκαετιες εκαναν τα παντα για να καταληξουμε εδω τοσο θα κατρακυλαμε στο χαος και στον ολεθρο.Οι πολιτικοι δεν ενδιαφερθηκαν ποτε για την χωρα,το αποτελεσμα το βλεπουμε, ενδιαφερθηκαν για το κομμα τους και για το πως να παραμεινουν στην εξουσια η στην αντιπολιτευση και να απομυζουν το χρημα των επιδοτησεων του δημοσιου, επι δεκαετιες εχουν σπαταλησει τοσους πορους που με μια λογικη διαχειρηση θα μας ειχαν κανει σημερα απο τις πλουσιοτερες χωρες στην Ευρωπη, καταχρεωσαν την χωρα με τις υπογραφες τους, την ανοχη τους, την συγκαλυψη και το πλιατσικο.

Εγκατεστησαν την κομματοκρατια, το βαθυ κρατος του Πασοκ, οι αυριανιστες, διαδεχοντουσαν στην εξουσια τους μιζαδορους και αλαζονες της Νεας Δημοκρατιας, οι λογιστακοι τους κουρασμενους για να φτασουμε σημερα στην παρανοια του διαχειριστη που θελει να σωσει την χωρα και ας αποτελειωσει τον πληθυσμο της.

Με μονο οπλο το ψεμα, τις απειλες, τις μπλοφες, την αδιαφορια και το αποφασιζουμε και διαταζουμε εβαλαν τον λαο στην ακρη και νταραβεριστηκαν με επειχιρηματιες και τραπεζιτες, ο πολιτης υπηρχε μονο στην προεκλογικη περιοδο μετα ηταν κατι αγνωστο για ολους τους.

Τα μικροτερα κομματακια διασπασμενα και ανικανα βολευτηκαν με την βουλευτικη αποζημιωση κραυγαζοντας παρωχημενα συνθηματα,η φιλοδοξια και μισαλλοδοξια των ηγετων τους εδωσαν την ικανοτητα στα μεγαλυτερα να κανουν οτι θελουν με την διαχειρηση της χωρας μην εχοντας να αντιμετωπισουν ενα εννιαιο αντιπαλο δεος.

Η συγκαλυψη, το κουκουλωμα, η ασυλια, η ατιμωρησια, το ξεχαρβαλωμα του δημοσιου τομεα και η στελεχωση του απο καθε λογης κομματοσκυλα διαλυσε την χωρα και εδωσε το δικαιωμα σε οσους ειχαν την υπογραφη να πλουτισουν μονο  και μονο απο αυτο.

Υπηρεσιες που επρεπε να υπηρετουν τον πολιτη εγιναν υαινες που ετρωγαν τα σπλαχνα του, η δωρεαν παιδεια, η δωρεαν υγεια εγιναν εμπορευμα για οσους μπορουσαν να τα οικονομισουν, η λιτοτητα εγινε καθημερινο συνθημα και οι πλουσιοι πλουσιοτεροι.

Το πολιτικο συστημα στην χωρα ειναι σαπιο, αν δεν φυγει ολο μαζι και δεν αλλαξουμε και εμεις νοοτροπια δεν ειναι δυνατον να ζηταμε σωτηρια, και κυριως να μην περιμενουμε νεους Μεσσιες που με το συνθημα της καθαρσης θα καλυψουν παλι τα παντα και θα συνεχισουν το ιδιο τροπαριο διακυβερνησης.

Το ψαρι βρωμαει απο το κεφαλι...σωστο, αλλα εδω εχει σαπισει ολοκληρο.

Από http://harrytsopanos.blogspot.com/, μέσω "press-gr"

Θα ζήσουμε καταστάσεις Mad Max

factorx 

Διάβασα μερικές αναρτήσεις, και άκουσα και διάφορους να λένε, πως η παρούσα κρίση, η επερχόμενη πτώχευση κλπ. μας οδηγούν σε βουκολικές καταστάσεις, όπου θα πάρουμε τα βουνά και τα λαγκάδια, θα ξαναγίνουμε αγρότες, θα έρθουμε και πάλι σε επαφή με τη φύση, και πάει λέγοντας.
Διαφωνώ.
Η κατάσταση που έρχεται κάθε άλλο παρά βουκολική θα είναι. Θυμόσαστε τις ταινίες Mad Max; Ε λοιπόν, κάπως έτσι μας φαντάζομαι σε ουκ ολίγα χρόνια από σήμερα.
Καλά θα ήταν να ξαναγίνουμε απλοί αγρότες και τσοπάνηδες, να καλλιεργούμε τη γη, ή να βοσκάμε τα πρόβατα παίζοντας φλογέρα. Αλλά δυστυχώς, δεν θα γίνει έτσι.
Η Ελλάδα μπορεί να ήταν κάποτε αγροτική χώρα, με κατοίκους που αρκούνταν στα λίγα, και με μια γενική λιτότητα να χαρακτηρίζει τη ζωή τους.
Μεσολάβησαν όμως πολλά. Μεσολάβησε μια (τεχνητή) ευμάρεια, και μια δυο γενιές νέων, που γαλουχήθηκαν μέσα στο κλίμα του υλισμού που σάρωσε τη χώρα μας σαν τσουνάμι.
Ποιος νέος που μεγάλωσε με δυο κινητά, το τζιπ του μπαμπά, και τις διακοπές στο Μπαλί, θα καταδεχτεί να γίνει γεωργός και να καλλιεργεί μπάμιες;
Ποια νέα, που πίνει νερό στο όνομα της Ρούλας Κορομηλά, της Σάσας Μπάστα, και που θεωρεί το λάιφ στάιλ φιλοσοφία ζωής, θα πάει να βοσκήσει γελάδια; Μη τρελαθούμε.
Αυτό που βλέπω εγώ να γίνεται, δεν είναι όμορφο. Προβλέπω σκηνικό τρόμου. Με κλειδαμπαρωμένα διαμερίσματα, οδομαχίες, μαχαιρώματα, και δολοφονίες ακόμη και για ένα μπιτόνι σούπερ αμόλυβδης.
Οι εποχές άλλαξαν, όπως άλλαξε και ο χαρακτήρας του νεοέλληνα.
Υπάρχουν τριαντάρηδες με οικογένεια δικιά τους, που δεν θυμούνται εποχές χωρίς κινητό. Δεν πιστεύουν πως για να αγοράσεις κάποτε αυτοκίνητο έπρεπε να πουλήσεις χωράφια, ή πως για να αγοράσεις βίντεο χρειαζόσουν δυο μηνιάτικα. Τα ακούν και γελάνε, όπως άκουγα κι εγώ και γελούσα, όταν ο παππούς μου μου έλεγε, πως για να πάει από τη Καλαμαριά στη Θεσσαλονίκη περπατούσε μιάμιση μέρα, και κινδύνευε από τα άγρια ζώα!!!!!
Πως θα δεχθεί αυτή η νέα και καλομαθημένη γενιά τη στέρηση; Εδώ φοβούνται να πάνε φαντάροι για … 9 μήνες, με τα κέτερινγκ τους και τους ψυχολόγους σταντ μπάι. Τι να λέμε;
Μια γενιά που τα καίει όλα εν ριπή οφθαλμού επειδή αδικήθηκε ο …. ΠΑΟΚ, ή επειδή δεν ξέρω τι, ε λοιπόν αυτή η γενιά δύσκολα θα συμβιβαστεί με σκηνές αγροτικής ευτυχίας.
Και επειδή οι πολιτικοί μας θα την έχουν κάνει από καιρό, αυτοί που θα πληρώσουν τη νύφη θα είναι όσοι έμειναν πίσω. Δηλαδή εμείς όλοι.
Προβλέπω κανιβαλισμούς. Εμφύλιες συρράξεις.
Προβλέπω σκοτάδι μαύρο για τα επόμενα 10-20 χρόνια.
Πάω  να αγοράσω κονσέρβες, σταφίδες, και κονιάκ.
Οι καιροί ου μεναιτοί.
Strange Attractor

Έλλην υπήκοος, ή Έλλην Πολίτης;

factorx

Τις προάλλες, με την κόρη μου είχαμε τον παρακάτω διάλογο.
— Μπαμπά, σήμερα στις εξετάσεις στο σχολείο, για να μπω στη αίθουσα, χρησιμοποίησα την αστυνομική μου ταυτότητα. Ξέρεις τι παρατήρησα; Ότι γράφει «υπηκοότητα Ελληνική».
—Καλά και τι ήθελες να γράφει, υπηκοότητα γερμανική;
—Δεν εννοώ αυτό. Η λέξη που μου προκάλεσε την απορία είναι η «υπηκοότητα». Στην ιστορία και στην πολιτική αγωγή μάθαμε ότι η λέξη αυτή χρησιμοποιούνταν σε δυναστικά καθεστώτα και όχι σε δημοκρατικά.
—Τώρα που το σκέφτομαι, φαίνεται να έχεις δίκιο. Στην ιστορική διαδρομή των πολιτευμάτων, μόνο τα καθεστώτα στα οποία υπήρχε σχέση υπακοής του αρχόμενου προς τον άρχοντα χρησιμοποιούνταν αυτή η λέξη, όπως για παράδειγμα, στα βασίλεια των Περσών, των Αιγυπτίων, στα βασίλεια των μεσαιωνικών και μεταμεσαιωνικών χρόνων και στην οθωμανική αυτοκρατορία. Αντίθετα στις αρχαίες Ελληνικές πόλεις-κράτη και στη Ρώμη χρησιμοποιούσαν τον όρο πολίτης. Δηλαδή,  συμμέτοχος στη διακυβέρνηση του κράτους, με τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα.
— Προφανώς, μπαμπά, ο όρος απέμεινε από αδράνεια λόγω της βασιλείας  που είχε η χώρα μας μέχρι πριν από  μερικά χρόνια.
— Δεν νομίζω ότι είναι ακριβώς έτσι. Η Ελλάδα είχε, τουλάχιστον κατά τον εικοστό αιώνα, Βασιλευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως άλλωστε και πολλές Ευρωπαϊκές χώρες σήμερα, και στο σύστημα αυτό οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται προς όφελος του λαού. Εάν δούμε αντίστοιχα πολιτεύματα στην Ευρώπη, σε κανένα από αυτά δεν χρησιμοποιείται ο όρος υπήκοος. Για παράδειγμα, στη Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιείται ο όρος “citizen”, δηλαδή πολίτης. Ακόμη, στον στρατό της ίδια χώρας χρησιμοποιείται ο όρος “private”, δηλαδή ιδιώτης, διότι θεωρείται ότι συμμετέχει στο στράτευμα με δική του θέληση, ασκώντας το δικαίωμα του να υπερασπιστεί την πατρίδα, όπως οι πολίτες στις αρχαίες ελληνικές πόλεις – κράτη . Παρόμοια παραδείγματα θα βρούμε σε όλες σχεδόν τις δημοκρατικές χώρες.
—Καλά, τώρα εσύ το τραβάς μακριά το σχοινί. Εντάξει μπορεί να χρησιμοποιείται ο όρος αυτός, αλλά στην ουσία δεν υπάρχει διαφορά από τον όρο πολίτης.
—Νομίζω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι λέξεις έχουν πάντα το νόημα που αντικατοπτρίζει την εκάστοτε πραγματικότητα. Υπήκοος σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν θεωρείται, από αυτούς που ασκούν την εξουσία, ικανός να κρίνει τις πράξεις της εξουσίας. Συνεπώς οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην και χωρίς τη γνώμη των πολιτών. Ο εξουσιαστής γνωρίζει – ο υπήκοος οφείλει να προσαρμόζει την συμπεριφορά του προς αυτήν που καθορίζει ο εξουσιαστής. Το ατομικό δικαίωμα καταπατιέται από τις πράξεις της εξουσίας, αυθαίρετες και μη.
—Ναι, αλλά στην Ελλάδα έχουμε πλέον Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με εκλεγμένη κυβέρνηση, τοπική αυτοδιοίκηση κλπ.  Δεν βλέπω που ταιριάζουν σήμερα όλα τα παραπάνω στη χώρα μας.
—Βλέπω ότι δεν σε έχω πείσει ότι οι λέξεις έχουν τη σημασία τους,  και ειδικότερα για τη σημασία της λέξης «υπηκοότητα». Λοιπόν, ας δούμε μερικά παραδείγματα. Ένα από τα δικαιώματα του πολίτη είναι και το δικαίωμα στη μνήμη, έτσι δεν είναι; Η κάθε χώρα και η κάθε πόλη έχει κάποια χαρακτηριστικά, είτε κτίσματα είτε φυσικό περιβάλλον, τα οποία τη διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες και τα οποία αποτελούν την ιστορία και τη μνήμη της. Η περίπτωση της κατασκευής του κωπηλατοδρομίου στο πεδίο της μάχης του Μαραθώνα δεν αποτελεί βάναυση καταπάτηση του ατομικού και συλλογικού δικαιώματος στη μνήμη; Κάτι αντίστοιχο δεν έγινε στην πόλη μας την Καλαμαριά με το εκκλησάκι του Αί Γιάννη στο Κατιρλί, που το έκτισαν οι πρόσφυγες μόλις έφτασαν στην Καλαμαριά; Η εξουσία με την αυθαιρεσία κατεδάφισε τον Άη Γιάννη καταπατώντας το δικαίωμα στη μνήμη. Και στις δύο περιπτώσεις η εξουσία συμπεριφέρθηκε σαν να αντιμετώπιζε υπηκόους και όχι πολίτες με δικαιώματα.
—Καλά αυτά είναι μια περίπτωση μόνο.
— Εάν παρατηρήσεις τις πράξεις και τον τρόπο λειτουργίας της εκάστοτε εξουσίας, θα αντιληφθείς ότι θεωρούν τους πολίτες υπηκόους και το εννοούν. Όταν η δημοτική εξουσία έχει γεμίσει τους δρόμους με τις φωτεινές διαφημιστικές πινακίδες δεν καταπατά το δικαίωμα του πολίτη για ασφαλή οδήγηση; Όταν η ίδια εξουσία επιτρέπει την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, δεν καταπατά το δικαίωμα του πολίτη για ποιότητα ζωής; Όταν η δημοτική εξουσία προσλαμβάνει ανθρώπους, μέσω των προσλήψεων με μη αξιοκρατικά κριτήρια, δεν καταπατιέται το δικαίωμα του πολίτη να απολαμβάνει το δικαίωμα της εργασίας με ανθρώπινη αξιοπρέπεια; Τέλος, για να κλείσω με ένα γενικό παράδειγμα, οι εξουσιαστές, τόσο της κεντρικής όσο και της τοπικής διοίκησης, δεν λένε πάντα ότι «εγώ σας έφτιαξα αυτό το έργο» (αυτό θα το παρατήρησες όταν μιλούν δήμαρχοι και υπουργοί δημοσίων έργων). Δηλαδή, δεν θεωρούν την κατασκευή της αναγκαίας κοινωνικής υποδομής ως  υποχρέωση, αλλά σαν προσφορά προς τους ψηφοφόρους. Σε κάθε άλλη περίπτωση το έργο δεν κατασκευάζεται. Συνεπώς, οι πολίτες δεν πρέπει να διαμαρτύρονται για το κόστος, κλπ. Σε τι διαφέρει, λοιπόν, αυτή η νοοτροπία από την νοοτροπία της απολυταρχικής εξουσίας προς τους υπηκόους; Υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα, αλλά δεν θέλω να σε κουράσω.
—Πραγματικά, έτσι όπως τα λες φαίνεται πως έχεις δίκιο. Τη συμπεριφορά που αρμόζει στη σχέση εξουσιαστή – υπηκόου την έχουμε δει και εμείς οι νέοι στον πολιτισμό. Διάβασα στον Αριστοτέλη, ότι η μουσική εξυψώνει τον άνθρωπο και δημιουργεί πολίτες υψηλού επιπέδου. Αντίθετα, σε καθεστώτα στα οποία δεν υπάρχει πολίτης, αλλά υπήκοος, η εξουσία προσφέρει άρτο και θεάματα. Στην χώρα, και ειδικά από την τοπική αυτοδιοίκηση, τόσα χρόνια, αντί να πραγματοποιούνται μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις υψηλής πνευματικής στάθμης, που ανεβάζουν το επίπεδο των πολιτών, προσφέρονται κακόγουστα πανηγύρια τα οποία, κατά την άποψη μου, αποκοιμίζουν και αποχαυνώνουν τον άνθρωπο.
—Έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λαϊκίστικος πολιτισμός – όχι ο λαϊκός – αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται στις εξουσιαστικές κοινωνίες. Είδες λοιπόν ότι οι λέξεις συνεχίζουν να έχουν τη σημασία τους; Στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά υπήκοοι. Υπάρχει έλλειψη ελευθερίας και καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων. Όταν τα ατομικά δικαιώματα  θα τηρούνται ευλαβικά, δηλαδή όταν ο υπήκοος γίνει πολίτης, τότε πλέον θα μιλάμε για πραγματική δημοκρατία.
Νίκος Βαρσακέλης
Αναπληρωτής Καθηγητής του ΑΠΘ

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ Ο ΧΑΛΙ...ΚΡΑΤΗΣ!

Τους κυνηγούν εργολάβοι και προμηθευτές

ΧΡΕΗ ΠΝΙΓΟΥΝ ΔΗΜΟΥΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Θηλιά που απειλεί να πνίξει σχεδόν το σύνολο των νέων δήμων έχουν γίνει τα χρέη των παλαιών δήμων που συνενώθηκαν στο πλαίσιο του «Καλλικράτη». Πολλοί δήμοι στη Θεσσαλονίκη ήδη αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα...

Οι αιρετοί δηλώνουν σε απόγνωση, λόγω του οικονομικού αδιεξόδου στο οποίο βρίσκονται, ενώ ο φόβος και ο τρόμος τους έχουν γίνει οι εργολάβοι και οι προμηθευτές που νυχθημερόν χτυπούν... την πόρτα τους ζητώντας να πληρωθούν δεδουλευμένα.
Και ενώ το ταμείο είναι μείον, οι δήμαρχοι υποχρεούνται να έχουν εξασφαλισμένη τη μισθοδοσία του προσωπικού για τουλάχιστον δύο μήνες.
Αυτή τη στιγμή, τέσσερις μήνες μετά την έναρξη εφαρμογής του «Καλλικράτη», οι δήμαρχοι δίνουν μάχη για να κρατήσουν όρθιους τους δήμους, που απειλούνται με κατασχέσεις, επισχέσεις και αγωγές λόγω των μεγάλων χρεών προς τρίτους. Λένε μάλιστα ότι οι εργολάβοι, οι προμηθευτές και απλοί πολίτες, δεδομένης της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας, τολμούν πλέον να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη διεκδικώντας, και δικαίως, τα λεφτά τους, γεγονός που δεν συνέβαινε σε τόσο μεγάλο βαθμό στο παρελθόν.
Χαρακτηριστικά, στον νέο δήμο Θέρμης (Θέρμη, Μίκρα και Βασιλικά) ιδιοκτήτης γνωστής εταιρείας μελετητικών γραφείων κέρδισε την αγωγή που κατέθεσε σε βάρος του πρώην δήμου Βασιλικών για μελέτες που αφορούσαν την επέκταση του σχεδίου πόλης, ύψους 2 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά είναι τώρα υποχρεωμένος να πληρώσει ο νέος δήμος Θέρμης, αφού αφορούν υποχρεώσεις που κληρονόμησε από τον παλαιό δήμο Βασιλικών.
Πέραν αυτού, μια πρώτη εκτίμηση που έκανε η διοίκηση του δήμου έδειξε ότι μόνο κατά το τρέχον έτος ο δήμος πρέπει να πληρώσει 5,5 εκατ. ευρώ, χρέη που προκύπτουν κυρίως από υποχρεώσεις των συνενωμένων δήμων Μίκρας και Βασιλικών.
Στα ύψη τα δημοτικά τέλη
Ο βραχνάς των χρεών στους περισσότερους δήμους είναι τόσο μεγάλος που πολλοί δήμαρχοι έχουν αναγκαστεί να αυξήσουν σε δυσθεώρητα ύψη τα δημοτικά τέλη, προκειμένου να εισρεύσουν έσοδα στα δημοτικά ταμεία.
Στον νέο δήμο Θερμαϊκού (Θερμαϊκός, Μηχανιώνα, Επανομή) η δημοτική αρχή αύξησε κατά 24% τα δημοτικά τέλη φωτισμού και καθαριότητας για το 2011, παρά τη σφοδρή αντίδραση της αντιπολίτευσης και των κατοίκων.
Ο δήμαρχος Γιάννης Αλεξανδρής δήλωσε σχετικά: «Ήμουν αναγκασμένος, γιατί διαφορετικά δεν βγαίνουμε, ο δήμος θα καταρρεύσει». Εξήγησε μάλιστα ότι αυτή τη στιγμή το έλλειμμα από τους τρεις πρώην δήμους φτάνει τα 1,6 εκατ. ευρώ και από τα ανταποδοτικά τέλη, αν τελικά εισπραχθούν, θα εισρεύσουν στο ταμείο του δήμου μόνο 400.000 ευρώ. «Αλλά και αυτά τα λεφτά να πάρουμε, βάσει των υποχρεώσεων που έχουμε προς τρίτους ο δήμος δεν βγαίνει για να καλύψει τις ανάγκες του», ανέφερε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος.
Θηλιά έχουν γίνει τα χρέη προς εργολάβους, προμηθευτές και άλλους και για τον νέο δήμο Παύλου Μελά (Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία), όπου σύμφωνα με τον δήμαρχο Διαμαντή Παπαδόπουλο τα άμεσα απαιτητά χρέη αυτή τη στιγμή φτάνουν τα 9 εκατ. ευρώ. «Δυστυχώς δεν ξέρουμε τι μας περιμένει ακόμη, γιατί η καταγραφή δεν έχει ολοκληρωθεί», υπογράμμισε ο κ. Παπαδόπουλος.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στον καλλικρατικό δήμο Ωραιοκάστρου (Ωραιόκαστρο, Καλλιθέα, Μυγδονία), όπου τα χρέη προς τρίτους, σύμφωνα με τον δήμαρχο Δημήτρη Σαραμάντο, υπερβαίνουν τα 20 εκατ. ευρώ.
Ούτε λόγος για νέα έργα
Ούτε λόγος βεβαίως για έργα και άλλες δράσεις, καθώς οι νέοι δήμαρχοι βλέπουν μήνα με τον μήνα να μειώνονται δραματικά τα έσοδα. Την περασμένη χρονιά, εξάλλου, η τοπική αυτοδιοίκηση δέχθηκε το μεγαλύτερο οικονομικό πλήγμα των τελευταίων χρόνων λόγω των περικοπών, ύψους 30% έως 36%, στους θεσμοθετημένους πόρους. Αυτό σημαίνει ότι οι δήμοι όχι μόνο δεν έχουν λεφτά να κάνουν έργα, αλλά δεν μπορούν να κάνουν ούτε μπαλώματα.
«Όποιος έχει την πεποίθηση ότι θα κάνει πράγματα στο εξής έχει αυταπάτες. Ας φτάσουν πρώτα τα λεφτά για τη μισθοδοσία το επόμενο διάστημα και βλέπουμε», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Σαραμάντος, ο οποίος δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι, εξαιτίας των συσσωρευμένων χρεών του, ο νέος δήμος Ωραιοκάστρου κατατάσσεται πρώτος σε χρέη στον νομό Θεσσαλονίκης και τέταρτος στην Ελλάδα.

200.000 μετατάξεις ή απολύσεις στο Δημόσιο

Νομοθετική ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο φέρνει τα πάνω κάτω στις εργασιακές σχέσεις

 Σαρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις στο Δημόσιο επέρχονται με νομοθετική ρύθμιση που έχει συμπεριληφθεί στο πολυνομοσχέδιο για τον «Καλλικράτη». Πάνω από 200.000 υπάλληλοι μετατάσσονται υποχρεωτικά ή και απολύονται τους επόμενους μήνες, εξαιτίας της κατάργησης χιλιάδων ανενεργών και ζημιογόνων οργανισμών των σημερινών δήμων. Η μεταρρύθμιση, προβλέπεται να έχει ολοκληρωθεί ως τις αρχές του νέου έτους.

Απόφαση της κυβέρνησης είναι να κλείσουν ως τότε οριστικά περίπου 6.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου παντός είδους, αλλά και να μεταφερθούν δεκάδες υπηρεσίες από τις νομαρχίες στους δήμους και από τα υπουργεία στις περιφέρειες. Η αλλαγή δεν θα συνοδευτεί από καμία ανανέωση σύμβασης έργου, θα επέλθει αντίθετα ευρεία ανακατανομή του μόνιμου προσωπικού, ώστε τα νέα διοικητικά σχήματα που θα προκύψουν να αρχίσουν να λειτουργούν από 1ης Ιανουαρίου 2011. Ειδικότερα, το σχέδιο νόμου, προβλέπει τα εξής:

* Κλείνουν όλα ανεξαιρέτως τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου στους ΟΤΑ, ο αριθμός των οποίων αγγίζει τις 6.000. Κάθε δήμος έχει ανάλογα με τον πληθυσμό του από 5 ως και 50 ΝΠΔΔ. Αποστολή τους είναι η συντήρηση βιβλιοθηκών, η διοργάνωση εκδηλώσεων, η διαχείριση των ΚΑΠΗ και κληροδοτημάτων κτλ., ενώ πολλά δεν έχουν καν ουσιαστικό αντικείμενο. Μόνο στα Διοικητικά τους Συμβούλια έχουν τοποθετηθεί πάνω από 60.000 άτομα, ενώ ανέκαθεν, όπως προκύπτει και από τα πορίσματα των ελεγκτικών μηχανισμών, υπήρχαν εστίες διαφθοράς και ρουσφετολογικών προσλήψεων. Με τη ρύθμιση της κυβέρνησης επιτρέπεται σε κάθε νεοσύστατο «καλλικράτειο» δήμο να διατηρεί μόνο δύο Νομικά Πρόσωπα, ένα για την εξυπηρέτηση «κοινωνικών - προνοιακών αναγκών» και ένα για την άσκηση «πολιτιστικής, αθλητικής και εκπαιδευτικής δραστηριότητας» . Ετσι να νέα Νομικά Πρόσωπα δεν θα υπερβαίνουν σε καμία περίπτωση τα 700 ή 740.

* Αναστέλλουν τη λειτουργία τους περίπου 1.800 δημοτικές επιχειρήσεις, οι οποίες σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν ετήσιο τζίρο περίπου 500 εκατ. ευρώ. Πολλές εξ αυτών είναι ανενεργές ή και ζημιογόνες. Στη θέση τους θα επιτρέπεται η σύσταση μόνο μιας δημοτικής επιχείρησης ανά δήμο, η οποία θα ονομάζεται «κοινωφελής δημοτική επιχείρηση». Δηλαδή θα περιοριστούν σε 350-370.

* Εξακολουθούν, προσώρας, να λειτουργούν 46 μονομετοχικές ΑΕ, οι οποίες με βάση και τον νέο νόμο για τις προσλήψεις θα έπρεπε να κλείσουν, αλλά ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ι. Ραγκούσης αποδέχθηκε σχετικό αίτημα των δημάρχων. Παράλληλα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των δημάρχων το αν θα διατηρήσουν ή θα κλείσουν άμεσα τις πολυμετοχικές αναπτυξιακές εταιρείες.

* Καταργούνται περίπου 900 σχολικές επιτροπές μετά τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων για τα σχολικά κτίρια στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση, ενώ θα επιτρέπεται σε κάθε δήμο να έχει μία σχολική επιτροπή για κάθε βαθμίδα.

Απολύσεις και μετατάξεις
Μόνο το μόνιμο προσωπικό θα παραμείνει στους δήμους. Ολοι οι συμβασιούχοι, που υπηρετούν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ή και με συμβάσεις έργου θα απολυθούν μετά τη λήξη τους, ανεξαρτήτως του χρονικού ορίου που έχει τεθεί για την εν γένει ανανέωσή τους (31.12.2011). Στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών, επισήμαναν ότι «οι ανάγκες θα καλυφθούν κυρίως από μόνιμο προσωπικό». Σύμφωνα με εκτιμήσεις ο αριθμός των συμβασιούχων που τελικά θα απολυθούν θα υπερβαίνει τις 35.000.

Για το μόνιμο προσωπικό των υπό κατάργηση ή μεταφορά υπηρεσιών η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε αναγκαστικές μετατάξεις, αφού όμως προηγουμένως δοθεί «περίοδος χάριτος» τριών μηνών, ώστε οι εργαζόμενοι να επιλέξουν που επιθυμούν να μεταταγούν.

Οι μόνιμοι υπάλληλοι που μετά τις αναγκαστικές μετατάξεις δεν θα αποδεχθούν το νέο καθεστώς εργασίας, θα πρέπει να απολυθούν.

Θ. Πάγκαλος: Αν χρειαστεί θα απολυθούν
Ανοικτό άφησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος το ενδεχόμενο να απολυθούν υπάλληλοι στους οργανισμούς του Δημοσίου που πρόκειται να συγχωνευτούν. «Το προβλέπει το Σύνταγμα. Προς το παρόν θεωρούμε ότι η λύση μπορεί να είναι η μετάταξη σε υπηρεσίες που έχουν ανάγκες γιατί είναι μικρός ο αριθμός των υπαλλήλων» δήλωσε στην εκπομπή «Ζoom» της ΝΕΤ. Οπου όμως είναι μεγαλύτερος ο αριθμός των υπαλλήλων, είπε ότι δεν αποκλείει τίποτε. «Ο,τι επιτρέπεται από το Σύνταγμα της χώρας και το νομικό της καθεστώς και είναι ωφέλιμο οικονομικά πρέπει να εξεταστεί. Εχουμε αποφασίσει να κυβερνήσουμε χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη το πολιτικό κόστος. Αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει τέτοιο θέμα».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΙΚΟ...

Έφυγε κι ο Νικολάκης…
Τα δάκρυά σου υποκρίτρια πόλη, δε θα τα πιστέψω।
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΑΣ
ΒΑΘΙΑ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
ΕΝΑ ΜΑΓΑΛΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ... (ΚΛΙΚ ΕΔΩ)

Νέα βόμβα Ιγνατίου. Το ΔΝΤ μελετά δύο τρόπους αναδιάρθρωσης!

Όπως είπε και πάλι σε πρωϊνή τηλεοπτική εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού MEGA, σε ανταπόκριση από τις ΗΠΑ, ο γνωστός δημοσιογράφος κ. Μιχάλης Ιγνατίου, το ΔΝΤ στηρίζει τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης για μη αναδιάρθρωση, χωρίς όμως να γνωρίζουμε....

και τις δικές του σκέψεις σχετικά με το θέμα. Αυτό ακριβώς το είχαμε επισημάνει και εμείς, έπειτα από την πρόσφατη σχετική ομιλία του Στρος Καν, Ο Στρος Καν δείχνει την ελληνική κυβέρνηση για το θέμα της αναδιάρθρωσης.

Εκείνο όμως που είπε και που πρέπει να το κρατήσουμε με προσοχή, είναι ότι σε περίπτωση αναδιάρθρωσης το ΔΝΤ μελετά μόνο δύο τρόπους αναδιάρθρωσης και κανέναν άλλο. Είτε θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους με πολύ, μα πάρα πολύ (είπε χαρακτηριστικά) μεγάλη επιμήκυνση του χρέους, είτε θα γίνει με «κούρεμα» πολύ μεγάλο της τάξης του 50% ή και 60%!!!

Εμείς, από αυτό εδώ το blog, συντασσόμαστε ανοιχτά με την αναδιάρθρωση του χρέους και ειδικότερα με τον δεύτερο τρόπο αναδιάρθρωσης που μελετά και το ΔΝΤ, δηλαδή του «κουρέματος» του χρέους κατά 50-60%.

Φίλοι μας, πρέπει να πάρουμε θέση. Θα υποφέρουμε και ίσως να υποφέρουμε πολύ, αλλά πρέπει να το νικήσουμε το «θηρίο» τώρα, μιά και έξω. Αν πάμε σε μια μακροχρόνια σκλαβιά, θα επιβαρυνόμαστε συνεχώς και εμείς, αλλά θα επιβαρύνουμε και τις επόμενες γενιές με βαριά τοκοχρεολύσια και διαρκή εξάρτηση. Είδατε εξάλλου όλοι το πείραμα του μνημονίου, το οποίο μας οδηγεί στην εξαθλίωση. Ή τώρα λοιπόν ή ποτέ. Αν και η Τρόϊκα, κάτω από την τεχνογνωσία του ΔΝΤ, μας δώσει τέτοια ευκαιρία δεν πρέπει να την χάσουμε. Όσο πιο μεγάλο είναι το κούρεμα και όσο πιο κοντά πλησιάσουμε προς την πλήρη χρεοκοπία και μάλιστα με τις «ευλογίες» της τρόϊκας και των δανειστών μας, τόσο το καλύτερο. Την ευκαιρία που χάσαμε περύσι την Άνοιξη και ήδη είμαστε χειρότερα, δεν πρέπει να την ξαναχάσουμε.

Όμως, όπως διαβάσαμε και στο προηγούμενο άρθρο με τίτλο Κλειδωσε η αναδιάρθρωση- Πήρε εντολή η Lazard..., η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και προφανώς και η Νέα Δημοκρατία, αλλά και τα άλλα κόμματα, πιέζονται από τις ελληνικές τράπεζες, για ήπιο «κούρεμα» ώστε να μην έχουν μεγάλες απώλειες.

Εδώ όμως, δίνεται η μεγάλη (ίσως και η τελευταία) ευκαιρία στον πολιτικό κόσμο της χώρας, να βάλει για μία φορά επιτέλους το συμφέρον του λαού πάνω από τα συμφέροντα των τραπεζών. Όχι μόνο θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση και ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος να ζητήσουν την αναδιάρθρωση, αλλά θα πρέπει να επιδιώξουν, πάση θυσία, την εφαρμογή της δεύτερης μεθόδου του μεγάλου «κουρέματος», τουλάχιστον 50%, ώστε να πέσει το δημόσιο χρέος κάτω από το ΑΕΠ, για να δαμάσουμε επιτέλους το «θηρίο»  και να αρχίσει να παίρνει στροφές η ελληνική οικονομία. Θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθεί η πολιτική ολιγαρχία της χώρας ότι, τράπεζες εύκολα ξαναγίνονται (άλλωστε ας επενδύσουν τα υπερκέρδη τόσων ετών), όμως πατρίδα και λαός, δεν ξαναγίνονται. 

Είπαμε. Ναι θα υποφέρουμε, Αλλά θα υποφέρουμε για μικρό σχετικά χρονικό διάστημα και όσοι τα καταφέρουμε, θα ζήσουμε πλέον εμείς και τα παιδιά μας ελεύθεροι.

Ναι, μπορεί να καταρρεύσει το πολιτικοοικονομικό  καθεστώς, αλλά μήπως αυτό δεν είναι το ζητούμενο;; 

Με αυτό το καθεστώς, έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε μέλλον. 

Πηγή:   http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/04/blog-post_1772.html

Απλήρωτοι οι Εργαζόμενοι στους Δήμους

Κυβέρνηση – Δήμαρχοι- Επίτροποι
αφήνουν απλήρωτους τους εργαζόμενους
στους δήμους όλης της χώρας.

Χιλιάδες εργαζόμενοι στους Δήμους όλης της χώρας δε θα πληρωθούν το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου και το πενιχρό δώρο του Πάσχα, εάν έστω και την τελευταία στιγμή δεν ευαισθητοποιηθούν οι εμπλεκόμενοι, Υπουργείο Εσωτερικών –Δήμαρχοι – Ελεγκτικό Συνέδριο ώστε να βρεθεί λύση και να καταβληθεί η μισθοδοσία των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι στα Νομικά Πρόσωπα των Δήμων που σύμφωνα με τον Καλλικράτη είτε συνενώθηκαν, είτε πέρασαν στους Δήμους δε θα πληρωθούν (σε διαφόρους Δήμους της χώρας δεν πληρώθηκαν καθόλου τον Απρίλιο) γιατί δεν έχουν δημοσιευτεί τα ΦΕΚ της νέας σύστασής τους. Το Υπουργείο Εσωτερικών εξέδωσε εγκύκλιο που παρατείνει την προηγούμενη διοίκηση των Ν. Προσώπων μέχρι τη δημοσίευση του ΦΕΚ, οι επίτροποι όμως του ελεγκτικού συνεδρίου δεν υπογράφουν τα εντάλματα για την επιχορήγηση των Νομικών Προσώπων από τους Δήμους με αποτέλεσμα τα θύματα να είναι οι εργαζόμενοι σε αυτά τα Νομικά Πρόσωπα. Το μπάχαλο που υπάρχει και με τον Καλλικράτη, η αδιαφορία αλλά και αντιτιθέμενες εξουσίες που υπάρχουν έχουν ως αποτέλεσμα χιλιάδες εργαζόμενοι να μην ξέρουν εάν πληρωθούν και εάν θα έχουν χρήματα να κάνουν Πάσχα οι οικογένειές τους.

Καταγγέλλουμε την κεντρική και τη δημοτική εξουσία, το Ελεγκτικό Συνέδριο για την κατάσταση αυτή και καλούμε το πρωθυπουργό της χώρας να παρέμβει ώστε να δοθεί λύση τώρα και να πληρωθούν οι εργαζόμενοι χωρίς καμία καθυστέρηση.

Αθήνα 14/ 4/2011
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ

Η Κινεζοποίηση της Δύσης

 Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Χιλιετίες τώρα ο χρυσός αποτελεί την μόνη σταθερή οικονομική αξία ακόμη και κατά τις περιόδους που τα επικυρίαρχα νομίσματα ποικιλώνυμων αυτοκρατοριών (μεταξύ των οποίων και τα δικά μας) επιβάλλονταν στις «αγορές». Στο ερώτημα «γιατί o χρυσός», την απάντηση έχει από το δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα δώσει, ένας μεγάλος φυσιοδίφης και στοχαστής. Ο Μπέρναρ Σω που στο βιβλίο του «για σας κυρία μου» με εύπεπτο τρόπο γράφει: Απλώς επειδή, οι λαοί κατά τις συναλλακτικές τους τριβές με τους κυβερνώντες τους, δεν παράγουν το παραμικρό ψήγμα εμπιστοσύνης γι αυτούς !  Τόσο απλά και τόσο δια γυμνού οφθαλμού ορατά είναι τα πράγματα. Έτσι όταν κάποιος τα διαστρέφει δεν μπορεί παρά να συμβαίνουν δύο τινά: Είτε το πράττει ιδιοτελώς και εκ του πονηρού, είτε μοιάζει με Ευρωπαίο που τον υποχρέωσαν στην ακρόαση μιας Κινέζικης όπερας.

Πάρτε παράδειγμα το δολάριο. Το κατά τις φρούδες διακηρύξεις των  Αμερικανικών Τραπεζιτικών Γερακιών παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα που πέφτει κατακόρυφα. Τυχαίο; Δεν νομίζω (Γιώργο).. Πρωτοπόρος αιτία της κατρακύλας του ήταν ο Ιρανός Πετρελαιάς Αχμαντινετζάν που δέχθηκε να ανταλλάσσει το εθνικό του προϊόν ακόμη και σε νομίσματα της Ζουαζηλάνδης. Τον ακολούθησε ο Τσάβες για να...... πάρουν σειρά και οι υπόλοιποι με την υποσημείωση ότι: Προτεραιότητα στην αγορά του μαύρου χρυσού θα είχαν όλοι όσοι κατέθεταν ως ανταλλάξιμη ύλη για την προμήθειά του τον φυσικό χρυσό. Ώπα τις! Στριμώχθηκαν έτσι «στου Γιβραλτάρ τα δυο στενά» οι  τού κάθε Ομπάμια Ηνωμένες Πολιτείες με διατακτική τι νομίζετε; Την καταστροφή της μηχανιστικής παραγωγής τζάμπα δολαρίων δια του οποίου δεκαετίες τώρα εξήγαγαν τζάμπα μαγκιά. Τύπωναν δολάρια αβέρτα κουβέρτα απλώνοντας για στέγνωμα στην υφήλιο πληθωριστικό χαρτί. «Πάρτε νάχετε» ζώα. Μόνο που τα ζώα αφυπνίστηκαν και ζήτησαν να βοσκήσουν τροφή οικολογική. Κανονικό χρυσό. Όχι το μεταλλαγμένο προϊόν μιας νομισματικής χημείας.. Το πετροδολάριο! Κάπως έτσι πήρε την ανηφόρα ο χρυσός και την κατηφόρα το Αμερικανικό νόμισμα. Οι ενδιάμεσες μεταπτώσεις που θα έχετε παρακολουθήσει το τελευταίο διάστημα, δεν αποτελούν παρά αναλαμπές από τον επιθανάτιο ρόγχο του ημιθανούς νομίσματος. Προς το καλοκαίρι μάλιστα θα πρέπει οι Αμερικανοί να επιλέξουν ανάμεσα στο δολάριο αφισέτα ή το δολάριο αντισταθμισμένης αξίας. Δηλαδή. Ή θα σταματήσουν το τύπωμα ή θα εξακολουθήσουν. Στην πρώτη περίπτωση η τιμή του θα ανακάμψει, για να κατέλθει όμως στα μισά του ύψους του το βιοτικό επίπεδο του μέσου Αμερικανού. Στην δεύτερη πάτος για το νόμισμα αυτό δεν θα υπάρξει και οι χρεοκοπίες θα διαδέχονται η μία την άλλη όπως τα frame από μερικά μόνο πλάνα μιας κινηματογραφικής ταινίας. Εκατοντάδες χιλιάδες. Μπρος γκρεμός (πληθωρισμός) και πίσω ρέμα (υποτίμηση). Ζωή σε λόγου μας..

Και ζωή σε λόγου μας γιατί καθώς έχουμε στο άρμα τους ασφυκτικά προσδεθεί, επενδύσεις γιοκ. Ουδείς επενδύει σε τέτοιο οικονομικό περιβάλλον και κυρίως όλοι όσοι έχουν αποθησαυρίσει τον πλούτο από τις κατά των λαών ληστείες τους σε χρυσό. Το μόνο κίνητρο που θα τους δελέαζε να ρευστοποιήσουν μέρος των κλοπιμαίων, θα ήταν η Κινεζοποίηση των Ευρωπαίων αλλά και Αμερικανών εργαζομένων. Κατανοητότατο επομένως το γιατί η νέα συνθήκη πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης (ή αλλιώς ευρωσύνταγμα) αναφέρει τετρακόσιες τόσες φορές τις λέξεις « ανταγωνισμός» και «αγορές» και καμία μα καμία την λέξη κοινωνία. Επειδή διακαώς επιδιώκουν τον πλήρη εξευτελισμό του ανθρώπου δια μέσου της δραματικά υποτιμημένης εργασίας του. Και στο σημείο αυτό επεμβαίνει καθοριστικά, το βασικό, όχι ένστικτο, αλλά εργαλείο του καζινοκαπιταλισμού. Οι τράπεζες. Αυτές που τις δύο τελευταίες δεκαετίες γιγαντώθηκαν τόσο ώστε χορηγούσαν δάνεια ακόμη και για αποφράξεις του παχέως εντέρου σου. Επειδή ως γνωρίζουν και οι σοφοί αξέχαστοι μπακάληδες, χρήμα ακίνητο βαλτώνει. Για να μετασχηματιστεί έτσι σε κατακλυσμό κερδών οφείλει να ρέει και όχι να στάζει. Μόνο που οι τράπεζες, ή κατά τους ψιττακούς του συστήματος οι «αγορές», δεν είναι ευαγή ιδρύματα. Και μπορεί δια των δανείων να διαχειρίζονταν τα δικά μας κόλλυβα, αλλά δεν πετούσαν το χρήμα με την μορφή αποκριάτικου χαρτοπόλεμου. Το παρείχαν με επιτόκιο ληστρικό εντός του οποίου εμπεριέχονταν και οι καλύψεις των επισφαλειών όλων εκείνων που για κάποιο λόγο θα αδυνατούσαν να καταβάλλουν τον οβολό τους. Όπως θα έκανε κάθε τοκογλύφος που σέβεται τον εαυτό του. Επιπλέον δε στην συντριπτική τους πλειοψηφία, ιδία τα στεγαστικά, τα πρόσφερε ενυπόθηκα. Το θεμελιώδες καπιταλιστικό ρίσκο ανύπαρκτο. Και τον σκύλο χορτάτο και την πίττα άκοφτη. Και η αξία των χρημάτων τους ατόφια και το ληστρικό διάφορο μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και καταθέσεων δικό τους. Κι όμως. Την πάτησαν παρ’ όλ’ αυτά. Επειδή με την ενσωμάτωση της Κίνας στην παγκόσμια αγορά και την εμπορικά επιθετική συμπεριφορά της, σύσσωμη η δυτική αλητοελιτοκρατία πήρε άρον άρον τον κρέββατό της (τα μέσα παραγωγής τους) και τα μετέφερε στην άπω ανατολή, όπου η εργασία ήταν και εξακολουθεί να είναι πιο φθηνή κι από αλάτι, εγκαταλείποντας τις δυτικές χώρες (αυτοί όταν ψελλίζουν σαν τους εθνικοσοσιαλ(η)στές το λήμμα χώρα εννοούν το πεδίο συγκομιδής των κερδών τους) ημίγυμνες παραγωγής. Μόνο το στρινγκ της τεχνογνωσίας τους άφησαν, αλλά πόσους κώλους (με το συμπάθιο) εργαζομένων να έκρυβε αυτό.. Πιο απλά. Πόσοι θα απασχολούνταν.. Ελάχιστοι.. Για να μας προκύψει υπεράριθμο και φυσικά ανεπιθύμητο ανθρώπινο δυναμικό. Οι άνεργοι, που συγκροτούσαν μια τεράστια κοινωνική ομάδα στα όρια της εξέγερσης η οποία παρέσυρε σαν ντόμινο αρχής γενομένης από τις Ηνωμένες Πολιτείες ολόκληρη την  Δύση στην αδυναμία αποπληρωμής των δανείων της. (κρατικών και ιδιωτικών) Αρχικά δηλωνόταν συγκεκαλυμμένα, με μισόλογα, στην συνέχεια ωστόσο και όταν η φούσκα έσκασε περιφερόταν ξεκάθαρα παντού. Ε, λοιπόν ο τοκογλύφος που αδυνατεί να εισπράξει το δανεικό χρήμα χρεοκοπεί. Όχι ο ίδιος προσωπικά, αλλά το.. φιλανθρωπικό ίδρυμά του.. Αυτό έπαθαν οι τράπεζες της Αμερικής πιο πρόσφατα της Ιρλανδίας και οσονούπω οι δικές μας γιατί επιπλέον όλων των άλλων έχουν δανείσει και χρήμα που δεν είχαν(!) αφού: Μειουμένων των εισοδημάτων μειώνονταν οι καταθέσεις με συνέπεια να εξαντλούνται αυτές σε ρευστό. Καταλαβαίνετε μήπως τώρα τον λόγο που καθεστωτικές κυβερνήσεις (ΓΑΠ) και τραπεζίτες έγιναν συγκοινωνούντα δοχεία με το δικό μας φορολογικό χρήμα να ρέει δια μέσου των εγγυοδοσιών από τις πρώτες προς τις δεύτερες;

Κι εδώ εισάγεται δυναμικά η πολιτική εξαπάτηση του λαού από τις εφεδρείες του συστήματος. Τα πολιτικά λαμόγια και τα μιντιακά γιουσουφάκια που ψευδίζουν για μια κατάσταση προσωρινή και υπόσχονται ότι «λεφτά υπάρχουν» και ότι θα ανακάμψουμε. Σας βεβαιώ ότι ουδέν μονιμότερον του συγκεκριμένου προσωρινού.  Οι συνθήκες που ήδη διαμορφώθηκαν θα εξακολουθήσουν να υφίστανται έως ότου επέλθει η πλήρης κινεζοποίηση του εργασιακού δυναμικού. (πλέον ηλίου φαεινότερο ποιοι και κυρίως γιατί τσουβάλιασαν σαν ζώα τους μετανάστες προωθώντας τους  στην Ελλάδα. ) Ώσπου δηλαδή ο Ευρωπαίος αλλά και ο Αμερικανός εργαζόμενος (ο Έλληνας ήδη αναπνέει με καλάμι σαν τους Βιετκόγκ) να πέσει τόσο χαμηλά έτσι που η προηγούμενη θέση του να καταστεί ξανά στόχος ζωής. (το άλλο με τον χότζα το ξέρετε;) Ο κυρίαρχος λόγος που η κυβέρνηση και η δηλητηριώδης ουρά της το ΛΑΟΣ επικαλούμενοι το μνημόνιο προωθούν οικονομικά και πολιτικά μέτρα ταπείνωσης του πληθυσμού μας με την  ΝΔ να αρνείται το περιτύλιγμά τους αλλά να τα ψηφίζει στην βουλή ως περιεχόμενο!  Για να σταθεροποιηθεί το πολιτικό σύμπαν εσαεί, ακριβώς εκεί απ’ όπου η κοινωνική κλίμακα θα κοπεί στα δύο. Με τα μεσαία στρώματα να έχουν πέσει στο χαώδες κενό. Εκτός και αν αυτά  το αντιληφθούν έγκαιρα για να συμπράξουν στο μεταξύ με τους φυσικούς τους συμμάχους, τα λαϊκά, ούτως ώστε τα σχέδιά τους ν’ ανατραπούν..

Ραγδαίες εξελίξεις

Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρωθυπουργός συγκάλεσε πριν από λίγο έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, στην οποία συμμετέχουν ο κ। Παπακωνσταντίνου, ο κ। Βενιζελος και ο κ। Παμπούκης. Το είχαμε επισημάνει έγκαιρα πως όταν θα περνούσε ο χρόνος κατά τον οποίο θα μπορούσαν να γίνουν εκλογές με λίστα, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν «υπάκουοι», ξαφνικά θα μετέβαλαν στάση. Έτσι ακριβώς και έγινε. Ίσως ο κ. Παπανδρέου να αισθάνθηκε ισόβιος ιδιοκτήτης του ΠΑΣΟΚ και της....

πρωθυπουργίας της χώρας και δεν διανοήθηκε ότι μπορεί και ο ίδιος να είναι αναλώσιμο είδος. Όπως είναι επόμενο οι επαγγελματίες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, θέλουν να επανεκλεγούν, δεν θέλουν να μείνουν άνεργοι, άσημοι και στιγματισμένοι. Κανείς επομένως δεν θα βάλει τα στήθη του μπροστά για να διασωθεί ο κ. Παπανδρέου και κυρίως αυτοί που είναι αυτόφωτοι. Άλλωστε η διάδοχη κατάσταση, δηλαδή ο κ. Βενιζέλος είναι πάντοτε παρούσα.

Τα συνεχώς εντεινόμενα λοιπόν φαινόμενα απείθειας των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που δεν θέλουν να συνδέσουν το όνομά τους με τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, θορύβησαν τον κ. Παπανδρέου, ο οποίος πλέον αναζητεί λύσεις για να ξεφύγει κατ’ αρχήν από το κομματικό αδιέξοδο και στη συνέχεια από το ευρύτερο πολιτικό.

Θα πρέπει επομένως να βρει τρόπο πρώτα να περιμαντρώσει αδιαμαρτύρητα στο κοινοβουλευτικό «μαντρί» τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και έπειτα να στριμώξει κυρίως τον Αντώνη Σαμαρά και να τον προσδέσει ως πειθήνιο όργανο στο άρμα του μνημονίου, πράγμα απίθανο.

Το μνημόνιο, όπως ομολογείται πλέον και από την ίδια την κυβέρνηση, απέτυχε. Το χρέος έχει θεριέψει και σε λίγο καιρό δεν θα επαρκεί ούτε καν μια γενναία αναδιάρθρωση, παρά μόνο η πλήρης χρεοκοπία. Το έλλειμμα μεγάλωσε αντί να περιοριστεί. Η ανεργία αυξήθηκε και θα συνεχίσει αυξανόμενη. Ο πληθωρισμός, παρά την εσωτερική υποτίμηση αυξήθηκε και η ύφεση όλο και μεγαλώνει ρίχνοντας την οικονομία σε ένα φαύλο κύκλο.

Έτσι οι πληροφορίες επιμένουν να εμφανίζουν τον κ. Παπανδρέου αποφασισμένου να μην συνδέσει το όνομα των Παπανδρέου με την χειρότερη στιγμή για τη χώρα. Ακόμα πλέον και το ενδεχόμενο των βουλευτικών εκλογών είναι ανοιχτό. Όμως γνωρίζει ότι οι βουλευτικές εκλογές θα σημάνουν και το τέλος του ίδιου και γενικά των Παπανδρέου για την Ελλάδα.

Εδώ είναι το δίλημμα

Αν επιμείνει μπορεί και να καταλήξει πολύ άσχημα. Αν κάνει εκλογές τώρα, τελειώνει.

Δύσκολη απόφαση.