ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΩΝ ΚΕΡΑΙΩΝ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ...

ΔΙΩΞΤΕ ΤΙΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑΣ ΔΙΠΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...

ΟΧΙ ΚΕΡΑΙΕΣ ΚΙΝΗΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

_______________________________________________________________

H ακτινοβολία της γειτονιάς μας

Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ

Πόλεμο κατά των κεραιών κινητής τηλεφωνίας έχουν κηρύξει οι πολίτες της χώρας καθώς οι αντένες, μεταμορφωμένες σε θερμοσίφωνες και καμινάδες, τοποθετούνται στις πολυκατοικίες. Από εκτιμήσεις των κατοίκων που τις «ξετρυπώνουν» και τις καταγράφουν, υπολογίζεται πως Ελλάδα έχουν τοποθετηθεί πάνω από 7.500. Στη χώρα μας τα όρια ισχύος της ακτινοβολίας είναι έως και 100 φορές υψηλότερα από άλλα κράτη της Ε.Ε. Οσοι, μάλιστα, αποφασίζουν να απαλλαγούν από τις κεραίες ακολουθώντας το δρόμο της Δικαιοσύνης, πέφτουν σε... αδιέξοδο. Αυτή τη στιγμή οι δικαστές δεν ασχολούνται με υποθέσεις που αφορούν τη νομιμότητα των κεραιών, περιμένοντας την κρίση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το ποιο θα είναι το αρμόδιο δικαστήριο! Ποιος τελικά δίνει την άδεια *Η Ιωάννα Κουφάκη, δικηγόρος και ειδική επιστήμονας στον Συνήγορο του Πολίτη, μας εξηγεί: «Ο νόμος 3431 του 2006 μετέφερε από το ΣτΕ στα διοικητικά εφετεία την αρμοδιότητα εκδίκασης υποθέσεων που αφορούν τις αδειοδοτήσεις κεραιών. Ομως, η ρύθμιση αυτή κρίθηκε αντισυνταγματική με την απόφαση 1122/2008 του Ε' Τμήματος του ΣτΕ (επταμελής σύνθεση) και το θέμα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του δικαστηρίου για οριστική κρίση στις 9 Νοεμβρίου 2008. Ετσι, το μεν Συμβούλιο της Επικρατείας δεν εκδικάζει, περιμένοντας την ολομέλεια, στο δε διοικητικό εφετείο Αθηνών αναβάλλουν τις υποθέσεις». *Ακόμη, όμως, και στις περιπτώσεις που έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις για την αποκαθήλωση κεραιών, αυτές σπάνια εκτελούνται. Ο λόγος; Τα πολεοδομικά γραφεία των νομαρχιών είτε δεν διαθέτουν τα κατάλληλα συνεργεία κατεδάφισης, είτε δεν έχουν τα απαραίτητα χρηματικά κονδύλια. Ετσι, ένας σημαντικός αριθμός πολιτών προσπαθεί να βρει το δίκιο του καταφεύγοντας στο Συνήγορο. *«Τα γραφεία μας έχουν κατακλυστεί από αναφορές ανθρώπων που ανησυχούν για τις συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπουν οι σταθμοί», τονίζει η κυρία Κουφάκη. *Μπλακ άουτ ενημέρωσης υπάρχει και από την πλευρά της ΔΕΗ, στην οποία απευθύνονται πολίτες για να δουν εάν και από πού ηλεκτροδοτείται η κεραία της γειτονιάς τους. Τα υποκαταστήματα της επιχείρησης δεν χορηγούν στοιχεία κι έτσι κανείς δεν μπορεί να διαπιστώσει αν μια κεραία τροφοδοτείται νόμιμα. *Το απόλυτο κενό υπάρχει και στον τομέα των ελέγχων. Είναι χαρακτηριστικό ότι για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του έτους δεν έχουν καταλογιστεί πρόστιμα ούτε από το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, ούτε από την ΕΕΤΤ σε περιπτώσεις εγκατάστασης παράνομων κεραιών, καθώς υπήρχε διχογνωμία μεταξύ των υπηρεσιών σχετικά με το ποια είναι αρμόδια να τα επιβάλει! *Και ενώ στην Ελλάδα το κράτος εξαντλείται στην αναζήτηση των αρμοδίων, διεθνώς αναθεωρούνται προς τα κάτω τα όρια ασφαλείας για την έκθεση στις ακτινοβολίες. Ο καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, Χρ. Γεωργίου, μας εξηγεί:

Επιδράσεις στον εγκέφαλο

«Το υφιστάμενο όριο ασφαλείας των συχνοτήτων μικροκυμάτων 900 και 1.800 MHz που χρησιμοποιούν συνήθως οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας είναι 4,5 και 9 W/m2, αντιστοίχως. Θα περίμενε κανείς τα ίδια όρια να ισχύουν και στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Αντιθέτως, αρκετά κράτη έχουν υιοθετήσει όρια 10 και 100 φορές χαμηλότερα από τα ελληνικά, γιατί λαμβάνουν υπόψη τα νέα επιστημονικά δεδομένα των απειλών από τις λεγόμενες μη θερμικές επιδράσεις (π.χ. καρκίνοι εγκεφάλου). »Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η απόστασή μας από τις κεραίες, όσο το να γνωρίζουμε ποιο είναι το ασφαλές όριο ισχύος της ακτινοβολίας της κινητής τηλεφωνίας με τα σημερινά δεδομένα των ανεξάρτητων ερευνών, και να το συγκρίνουμε με αυτό στο οποίο εκτιθέμεθα ανά πάσα στιγμή».

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ

ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ

____________________________________________________________________

Αυτοκίνητο και περιβάλλον

Τα προβλήματα των αστικών μετακινήσεων, η μόλυνση της ατμόσφαιρας και η ηχορύπανση, απασχολούν όλο και περισσότερους πολίτες της Ευρώπης. Αν και οι περισσότερες πόλεις δυσλειτουργούν λόγω του κυκλοφοριακού προβλήματος, ο αριθμός των οχημάτων και ο φόρτος της αστικής κυκλοφορίας διαρκώς αυξάνει. Ως επακόλουθο , υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής και υγείας των κατοίκων(ηχορύπανση, μόλυνση, μείωση των κοινόχρηστων χώρων, άγχος κ.α.) Ποιοι είναι οι ρύποι που εκπέμπουν τα αυτοκίνητα; Πόσο επιβλαβείς είναι για τον άνθρωπο; Τι είναι το φαινόμενο του θερμοκηπίου; Ρυπαίνει τελικά τόσο πολύ το αυτοκίνητο;

Χαρακτηριστικοί δείκτες

Πάνω από 50% της έκλυσης ρυπογόνων ουσιών όπως οξείδια του αζώτου και μονοξείδιο του άνθρακος προέρχονται από τα οχήματα οδικών μεταφορών 20 έως και 25% των Ευρωπαίων δηλώνουν ότι ενοχλούνται από την ηχορύπανση. Περίπου 4% είναι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της κατανάλωσης ενέργειας στον τομέα των μεταφορών, πράγμα που σημαίνει ότι η ένδειξη αυτή διπλασιάζεται κάθε 20 χρόνια. Το 70% των Ευρωπαίων δηλώνουν ότι ανησυχούν πολύ περισσότερο το 1999 από το 1994 για την ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε. Θεωρούν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι το πρώτο θέμα στον κατάλογο των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Eπίσης δηλώνουν ότι τα κυκλοφοριακά προβλήματα είναι η κύρια αιτία της δυσαρέσκειας τους για τις συνθήκες διαβίωσης στις πόλεις.

Το περίφημο φαινόμενο του θερμοκηπίου

Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της Γης κατά 2 βαθμούς θα έχει ολέθριες συνέπειες. Περισσότερες ξηρασίες, εντονότερους ανέμους, καταρρακτώδεις βροχές και αύξηση της στάθμης της θάλασσας κατά 1 με 2 μέτρα με τις αντίστοιχες συνέπειες. Αυτός είναι και ο λόγος για την συνεχή αναφορά του θέματος τελευταία και ακόμα μεγαλύτερη η ανάγκη για τη λήψη γενναίων αποφάσεων. Είναι μεγάλη συμμετοχή του αυτοκινήτου στη συνολική ατμοσφαιρική ρύπανση και ειδικά στη ρύπανση της ατμόσφαιρας μιας πόλης;

Τα αριθμητικά δεδομένα των ερευνών μιλούν μόνα τους.

Όταν η συμμετοχή του αυτοκινήτου στη συνολική ατμοσφαιρική ρύπανση είναι: 60% για το μονοξείδιο του άνθρακα 30% για τα οξείδια του αζώτου 50% για τους υδρογονάνθρακες 3,5% για το διοξείδιο του θείουκαι όταν το αυτοκίνητο συμμετέχει με ποσοστό 75-90% στη ρύπανση της ατμόσφαιρας των πόλεων, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αντίληψη για να κάνουμε τη διαπίστωση ότι έχουμε να κάνουμε με τη μεγαλύτερη πηγή ρύπανση του περιβάλλοντος γενικά, αλλά και με τον σχεδόν αποκλειστικό υπεύθυνο της ατμόσφαιρας μιας πόλης.

H λύση στο πρόβλημα

Μαγική λύση δεν υπάρχει. Το αυτοκίνητο θα εξακολουθεί να είναι το άψυχο-και για πολλούς αγαπημένο- μέλος της οικογένειας μας.Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βελτιώσουμε την κατάσταση με την ορθολογικοποίηση της χρήσης του Ι.Χ. και της κυκλoφορίας γενικότερα.
____________________________________________________________________

ΟΧΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ

ΠΟΙΟΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΘΕΡΜΑΪΚΟ;

Για ακόμα μία φορά, ένα άρθρο που αφορά το περιβάλλον του σήμερα, γεμίζει τον αναγνώστη του οργή...Οργή για τα όσα κάνουν επιτήδειοι...Το κοινό σε όλα τα άρθρα που έχω διαβάσει, είναι η αναλγησία των πραγματικών υπευθύνων.
"Σε χαβούζα βιομηχανικών αποβλήτων και βοθρολυμάτων έχει μετατραπεί ο Θερμαϊκός, σύμφωνα με έρευνες που καταγράφουν την ανεξέλεγκτη περιβαλλοντική καταστροφή στην ευρύτερη περιοχή του κόλπου. [...]
«Αν και το πρόβλημα της ρύπανσης στον Θερμαϊκό έχει καταγραφεί πολλές φορές στο παρελθόν, οι αρμόδιοι δεν λαμβάνουν άμεσα μέτρα για να αποτραπεί η καταστροφή. Δεν χρειάζονται άλλες έρευνες- αυτό που χρειάζεται είναι η άμεση παρέμβαση των αρμοδίων καθώς η απειλή για τη δημόσια υγεία είναι μεγάλη», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Βιολογίας του ΑΠΘ κ. Αθανάσιος Κούκουρας, επικεφαλής της έρευνας που συνέκρινε την αύξηση της ρύπανσης στον Θερμαϊκό μέσα σε χρονικό διάστημα 30 χρόνων. Στη συγκεκριμένη έρευνα αποδεικνύεται ότι οι εκτάσεις της βαριάς ρύπανσης στην περιοχή του κόλπου έχουν πενταπλασιαστεί από το 1976 έως το 2006, ενώ οι εκτάσεις όπου δεν εμφανίζεται καθόλου ζωή αυξήθηκαν κατά τρεις φορές. Πιο συγκεκριμένα, το 1976 ως αζωικές περιοχές εμφανίζονταν μόνο η παραλιακή ζώνη του βιομηχανικού Καλοχωρίου και η περιοχή κάτω από τον Λευκό Πύργο όπου απορρίπτονταν τα οικιακά απόβλητα. Το 2006 η «νεκρά θάλασσα» του Καλοχωρίου είχε επεκταθεί νότια και βόρεια σε ακτίνα χιλιομέτρων, ενώ στον Λευκό Πύργο η αζωική περιοχή είχε μεγαλώσει και μετατοπιστεί πέντε χιλιόμετρα προς το κέντρο του κόλπου. Ωστόσο, ο βιολογικός καθαρισμός της Θεσσαλονίκης λειτουργούσε ήδη δέκα χρόνια την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας. Επιπλέον, η βαριά ρύπανση έχει επεκταθεί σε ολόκληρο τον άνω Θερμαϊκό ξεκινώντας νότια από τις εκβολές του Αλιάκμονα, έως και το ακρωτήριο Μεγάλο Έμβολο στα ανατολικά. [...]«Αν πιάσεις το ίζημα στην παραλία του Καλοχωρίου, τα χέρια σου καίνε από τις τοξικές ουσίες λόγω των απορρίψεων ανεπεξέργαστων βιομηχανικών αποβλήτων», αναφέρει ο κ. Κούκουρας. [...]
Σύμφωνα με έρευνα του Εργαστηρίου Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, στα ιζήματα του πυθμένα του Θερμαϊκού παρατηρούνται ιδιαίτερα αυξημένες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, όπως μόλυβδος, ψευδάργυρος, χρώμιο και χαλκός, τα οποία ακόμα και σε ελάχιστες ποσότητες χαρακτηρίζονται τοξικά. Οι πηγές των ρύπων βάσει των στοιχείων της έρευνας εντοπίστηκαν στη βιομηχανική ζώνη, σε εκροές αστικών αποβλήτων και γεωργικών εκπλυμάτων, σε τοπικούς χείμαρρους αλλά και στις εκβολές του Αξιού, του Λουδία και του Αλιάκμονα όπου απορρίπτουν τα απόβλητά τους βιομηχανίες. [...]
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η ανεξέλεγκτη ρύπανση του Θερμαϊκού απειλεί τη δημόσια υγεία. Πέρα από τις μολύνσεις που εμφανίζουν κολυμβητές λόγω των υψηλών μικροβιακών φορτίων από αστικά απόβλητα και γεωργικά εκπλύματα, μεγάλοι κίνδυνοι ελλοχεύουν και από την είσοδο των τοξικών μετάλλων στην τροφική αλυσίδα.[...]Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αυξημένες ποσότητες τοξικών μετάλλων στον ανθρώπινο οργανισμό συνδέονται με καρκινογενέσεις, νευρικές διαταραχές, καθώς και με βλάβες του αιμοποιητικού και του συκωτιού. "

Παλιότερο άρθρο της "Ελευθεροτυπίας", είχε χαρακτηρίσει τον Θερμαϊκό υδάτινη χωματερή και πως παρουσιάζει μεγαλύτερη μόλυνση και από το Σουέζ!!

Υδάτινη χωματερή ο Θερμαϊκός

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Μεγαλύτερη χημική ρύπανση κι από τον κόλπο του Σουέζ παρουσιάζει ο Θερμαϊκός! Οχι, δεν πρόκειται για «ιαχή» κινδυνολογίας, αλλά για τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας στο εργαστήριο Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του τμήματος Χημείας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Χαλκός, ψευδάργυρος, μόλυβδος και χρώμιο ρυπαίνουν τον Θερμαϊκό.
Μιας έρευνας που αποδεικνύει ότι για δεκαετίες ο Θερμαϊκός κόλπος υπήρξε η «υδάτινη χωματερή» για τις βιομηχανίες της περιοχής.

Χαλκός, ψευδάργυρος, μόλυβδος και χρώμιο είναι οι τέσσερις τοξικές ουσίες που ανήκουν στην κατηγορία των βαρέων μετάλλων, και στις οποίες επικεντρώθηκε η έρευνα του διευθυντή του πανεπιστημιακού εργαστηρίου, Κ. Φυτιάνου και του επιστημονικού συνεργάτη του Χριστ. Χριστοφορίδη.

Ως πλέον τοξικές θεωρούνται ο χαλκός και ο ψευδάργυρος που δυστυχώς παρουσιάζουν τις πιο υψηλές συγκεντρώσεις στις παραλιακές περιοχές.

Οι ερευνητές συνέλεξαν από τον όρμο και τον κόλπο της Θεσσαλονίκης δείγματα ιζημάτων, τα οποία αποτελούν τις δεξαμενές αποθήκευσης των ρυπογόνων αυτών ουσιών.

Περιοχές με χημική ρύπανση

Ο κ. Φυτιάνος εξηγεί ότι τα απόβλητα: «Προέρχονται από μεταλλουργικές βιομηχανίες (χυτήρια, παρασκευή κραμάτων, επιμεταλλωτήρια), βιομηχανίες παραγωγής τσιμέντου, βυρσοδεψεία, γεωργικά εκπλύματα αλλά κι από τη διάβρωση μπαταριών και ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Οι συγκεντρώσεις χαλκού προέρχονται κι από τις τοξικές βαφές που χρησιμοποιούνται στα ύφαλα των πλοίων για να μην αναπτύσσονται υδρόβιοι οργανισμοί».

Για την εξαγωγή συμπερασμάτων χρησιμοποιήθηκε ένας δείκτης που κατατάσσει τις περιοχές από καθόλου έως και υπερβολικά επιβαρημένες, με βάση τη φυσιολογική συγκέντρωση των μετάλλων αυτών στη φύση.

Ιδού, λοιπόν, πώς διαμορφώνεται ο χάρτης της χημικής ρύπανσης:

* Θαλάσσια περιοχή Καλοχωρίου, μαζί με αυτήν του λιμανιού.

-Χαρακτηρίζεται πάρα πολύ επιβαρημένη από ψευδάργυρο καθώς απομακρυνόμαστε από την ακτή και υπερβολικά μολυσμένη από την ίδια ουσία στα παραλιακά δείγματα. Οι σχετικές τιμές κυμαίνονται από 0,126 έως 3,576 μιλιγκράμ ανά γραμμάριο (mg/g).

-Με τις συγκεντρώσεις χαλκού να κινούνται μεταξύ 0,085-4,6mg/g, η περιοχή θεωρείται πολύ επιβαρημένη και από το συγκεκριμένο ρύπο.

-Ανησυχητική επίσης θεωρείται από τους επιστήμονες ειδικά γι' αυτή την περιοχή η σταδιακή αύξηση του χρωμίου από την ακτή του Καλοχωρίου προς το εσωτερικού του Θερμαϊκού Κόλπου: «Αποτελεί δείγμα της παρατεταμένης και συνεχούς ρύπανσης του όρμου από τις δραστηριότητες των βυρσοδεψείων, αφού βασικό συστατικό της παραγωγικής διαδικασίας είναι τα διαλύματα χρωμικών».

-Ενθαρρυντικό είναι ότι η περιοχή είναι σχεδόν καθαρή από μόλυβδο.

* Λευκός Πύργος (εκεί που κατέληγαν τα οικιακά απόβλητα)-Νέα Παραλία. Οι μετρήσεις τις κατατάσσουν στις πολύ έως πάρα πολύ επιβαρημένες περιοχές σε ψευδάργυρο (0,358-2,954) αλλά και σε χαλκό (0,068-3,428 mg/g), καθώς απομακρυνόμαστε από την ακτή. Ο μόλυβδος είναι κι εδώ σε χαμηλά επίπεδα (0,056,-0,164 mg/g).

* Πλαζ Αρετσούς. Παραλιακά, χαλκός και ψευδάργυρος παρουσιάζουν και πάλι πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (3,658 και 2,664 mg/g αντίστοιχα).

Αντίθετα, ανοιχτά της πλαζ οι τιμές των δύο μετάλλων είναι κατά πολύ μικρότερες (0,087 και 0,092 mg/g). Τέλος από μέτρια έως ανύπαρκτη προσμετράται και στην Αρετσού η ρύπανση από μόλυβδο (0,145 και 0,02 mg/g).

* Περιοχή αεροδρομίου. Κι εδώ η εικόνα είναι η ίδια, με τις συγκεντρώσεις ψευδάργυρου και χαλκού στα παράλια να βρίσκονται στα ύψη, (4,347 και 5,358 mg/g για το αεροδρόμιο), ενώ μειωμένη παρουσιάζεται η ρύπανση όσο προχωρούμε στο εσωτερικό του κόλπου (0,087 και 0,077 mg/g).

* Παραλίες Αγγελοχωρίου και Νέας Μηχανιώνας. Στο κόκκινο κι εδώ οι δύο πιο τοξικοί ρύποι: Μετρήθηκαν 4,584 έως 5,566 mg/g ψευδάργυρου και 5.863 έως 7,725 mg/g χαλκού.

* Τέλος, υπερβολικά μολυσμένη από ψευδάργυρο και χαλκό χαρακτηρίζεται και η ακτογραμμή στις εκβολές του Αλιάκμονα. Η διακύμανση των σχετικών τιμών παρουσιάζεται ως εξής: Ψευδάργυρος 0,929 με 2,708 mg/g και χαλκός 1,013 έως 3,543 mg/g.

Οι συγκεντρώσεις των ανθρωπογενών βαρέων μετάλλων στον Θερμαϊκό Κόλπο εξακολουθούν να είναι υψηλές. Σε επίπεδα μάλιστα ίδια και μεγαλύτερα, με πιο κλειστούς κόλπους από το Θερμαϊκό και με περισσότερες πηγές ρύπανσης, όπως ο κόλπος του Σουέζ και ο πιο επιβαρημένος στην Ερυθρά Θάλασσα. Αλλά κι από άλλα μεγάλα λιμάνια, με περισσότερο ρυπογόνες δραστηριότητες όπως το Elisabeth και το East London στον Ινδικό Ωκεανό, το Guanabara στη Βραζιλία, το Mai Ρο στο Χονγκ Κονγκ και το Mazlatan στο Μεξικό.

«Από αυτά τα στοιχεία συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις λιγοστές βιομηχανικές εγκαταστάσεις που παρέμειναν στη Θεσσαλονίκη επεξεργάζονται ελλιπώς τα απόβλητά τους», τονίζει ο Χρ. Χριστοφορίδης.

Παρενέργειες στον άνθρωπο

Το θέμα της τοξικής ρύπανσης είναι ιδιατέρως σοβαρό όχι μόνο γιατί υποβαθμίζονται περιβαλλοντικά τα νερά του κόλπου, αλλά γιατί ειδικά τα βαρέα μέταλλα είναι δυνατόν να περάσουν και στον ανθρώπινο οργανισμό:

«Αυτά και οι ενώσεις τους δεν αποικοδομούνται με φυσικές διεργασίες στο νερό. Ετσι παραμένουν στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τελικά, ένα μέρος αυτών καταλήγει ύστερα από συμμετοχή σε βιοχημικούς κύκλους μέχρι τον άνθρωπο, στον οποίο προκαλεί χρόνιες ή οξείες τοξικολογικές δράσεις», θα μας εξηγήσει ο διευθυντής του εργαστηρίου.

* Η ερευνητική ομάδα τονίζει ότι η κατάσταση βελτιώθηκε με την κατασκευή και την πλήρη λειτουργία της μονάδας βιολογικού καθαρισμού και την απομάκρυνση των βυρσοδεψείων.

* Εντούτοις, όμως, διευκρινίζει ότι για να επανακάμψει το ευαίσθητο αυτό οικοσύστημα, πρέπει να υπάρξει άμεση διακοπή της απόρριψης μη επεξεργασμένων βιομηχανικών ή οικιστικών αποβλήτων σε όλες τις περιοχές γύρω από το Θερμαϊκό, με στόχο τη μακροχρόνια μείωση των επιπέδων τοξικών ουσιών όπως είναι τα μέταλλα.

Υ.Γ.Το παραπάνω άρθρο είναι από την εφημερίδα "Τα Νέα" (αρ.φυλ.19005, 4/12/07), σε ρεπορτάζ Χάρη Καρανίκα & Φωτεινής Στεφανοπούλου
Υ.Γ2. Οι εικόνες είναι από το blog: http://museologist.blogspot.com

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑΚΗ ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Ανακύκλωση Μπαταριών

Πάνω από 10 δισεκατομμύρια μπαταρίες παράγονται κάθε χρόνο στη γη.
Στις Η.Π.Α. αγοράζονται κάθε χρόνο δύο δισεκατομμύρια μπαταρίες
Στη Γαλλία κάθε χρόνο 720 εκατομμύρια μπαταρίες, βάρους 26.500 τόνων.

Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν κάθε χρόνο:

Μερικές χιλιάδες συσσωρευτές βιομηχανικού τύπου (βιομηχανίες, ΟΤΕ, στρατός) που είναι συνήθως μολύβδου ή καδμίου/νικελίου

Περίπου 1.000.000 μπαταρίες αυτοκινήτων. (Οι περισσότερες είναι μολύβδου.)

100.000.000 μπαταρίες «οικιακής χρήσης» διαφόρων μεγεθών και τύπων, ενώ 5.000.000 είναι οι μπαταρίες σε σχήμα κουμπιού (κομβιόσχημες).

(Αριθμοί προηγούμενης δεκαετίας. Οι παραπάνω αριθμοί σήμερα είναι μεγαλύτεροι)
Από τις «οικιακές» υπολογίζεται ότι το 80% είναι απλές μπαταρίες ψευδαργύρου/άνθρακα και οι υπόλοιπες είναι αλκαλικές. Ένας αριθμός περίπου 20.000.000 μπαταριών που κυκλοφορούσαν μέχρι τώρα κάθε χρόνο στην Ελλάδα ήταν αυτές που περιείχαν υδράργυρο σε ποσοστό 0,001-1 % του βάρους τους. Αργότερα οι μπαταρίες αυτών των τύπων μείωσαν τα ποσοστά υδραργύρου μέχρι 0,025%.
Σήμερα κυκλοφορούν μπαταρίες χωρίς καθόλου υδράργυρο (Να τις προτιμήσετε!)

Οι ουσίες που περιέχει μια μικρή μπαταρία (όπως αυτές που έχουν τα ρολόγια μας ή οι φωτογραφικές μας μηχανές) είναι ικανές να ρυπάνουν 1 κυβικό μέτρο χώμα ή 400 κυβικά μέτρα νερό!!!

Πάνω από 10 δισεκατομμύρια μπαταρίες παράγονται κάθε χρόνο στη γη. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν κάθε χρόνο:
- 1.000.000 μπαταρίες αυτοκινήτων. (Οι περισσότερες είναι μόλυβδου.)
- 100.000.000 μπαταρίες «οικιακής χρήσης» διαφόρων μεγεθών και τύπων,
- 5.000.000 μπαταρίες σε σχήμα κουμπιού (κομβιόσχημες).
- Χιλιάδες συσσωρευτές βιομηχανικού τύπου (βιομηχανίες, ΟΤΕ, στρατός) που είναι συνήθως μόλυβδου ή καδμίου/νικελίου.
Στις προθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι, στο μέλλον, οι μπαταρίες να συλλέγονται μέσω αυστηρών νομοθετικών ρυθμίσεων. Ως τότε όμως;

ΤΟΞΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΛΛΩΝ

ΜΟΛΥΒΔΟΣ
Διαταραχές της αιμοποίησης
Εκγεφαλοπάθεια
Περιφερική νευρίτιδα
Νεφρικές βλάβες

ΚΑΔΜΙΟ
Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Εμφύσημα
Νεφρικές βλάβες
Βλάβες του καρδιαγγειακού και μυοσκελετικού συστήματος
Καρκίνος προστάτου, όρχεων, πνευμόνων

ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ
Νευρολογικές διαταραχές
Νεφρικές βλάβες

Πηγή: Α. Κουτσελίνης – Σ. Αθανασέλης «Ρύπανση Περιβάλλοντος & Επιπτώσεις στην Υγεία»

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ

Για εμάς:
1. Κίνδυνος ανάφλεξης
2. Κίνδυνος από διαρροή υγρών
3. Κίνδυνος αν προσπαθήσει κάποιος να τις ανοίξει ή να τις τρυπήσει
4. Κίνδυνος κατάποσης (ιδιαίτερα για τις μπαταρίες σχήματος «κουμπιού»)

ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι μπαταρίες πρέπει να αποθηκεύονται σε σημεία του σπιτιού που να μην φτάνουν τα παιδιά. Στην περίπτωση κατάποσης τηλεφωνήστε αμέσως γιατρό

Για το περιβάλλον:
1. ανάφλεξη –καύση – μόλυνση του αέρα
2. φθορά του περιτυλίγματος – μόλυνση του εδάφους και των υπόγειων νερών


ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΠΑΤΑΡΙΩΝ
ΣΩΣΤΟ

1. Χρησιμοποιείτε όσο γίνεται περισσότερο επαναφορτιζόμενες μπαταρίες.
2. Απορρίπτεται τις απλές μπαταρίες στους πλησιέστερους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης.
3. Αφαιρείται πάντοτε τις μπαταρίες από συσκευές τις οποίες πρόκειται να αποθηκεύσετε, καθώς οι πόλοι των μπαταριών είναι δυνατόν να παρουσιάσουν διαρροή, καταστρέφοντας έτσι τη συσκευή
4. Αφαιρείτε πάντα τις μπαταρίες από χαλασμένες συσκευές, ρολόγια, υπολογιστές ή παιχνίδια, τα οποία πρόκειται να πετάξετε, και απορρίψτε τις στους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης.
5. Αγοράζετε τόσες μπαταρίες όσες χρειάζεστε κάθε φορά, καθώς η διάρκεια ζωής των μπαταριών είναι περιορισμένη.
6. Καθαρίζετε καλά τα σημεία επαφής όταν τοποθετείτε τις μπαταρίες, ώστε να μην έχετε διαρροή ενέργειας.
7. Ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες φόρτισης που παρέχει ο κατασκευαστής, τόσο για την πρώτη φόρτιση, όσο και για κάθε επόμενη. Αυτό θα βοηθήσει στο να επιτύχετε τη βέλτιστη δυνατή απόδοση της μπαταρίας.
8. Αφήνετε πάντα τις μπαταρίες να κρυώσουν σε θερμοκρασία δωματίου πριν τις επαναφορτίσετε. Η χωρητικότητα της φόρτισης μειώνεται σημαντικά σε περίπτωση υψηλών θερμοκρασιών.
9. Επαναφορτίζετε τις μπαταρίες όταν αυτές έχουν σχεδόν πλήρως αποφορτιστεί.
10. Απορρίψτε τις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες στους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης όταν δεν μπορούν πλέον να επαναφορτιστούν

ΛΑΘΟΣ

1. Μην αναμειγνύετε παλιές μπαταρίες με καινούργιες γιατί κάτι τέτοιο μειώνει τη διάρκεια ζωής της καινούργιας μπαταρίας.
2. Μην προσπαθήσετε να φορτίσετε μια μπαταρία η οποία δεν είναι επαναφορτιζόμενη.
3. Μην τοποθετείτε τις μπαταρίες, ή συσκευές με μπαταρίες σε σημεία όπου μπορεί να προκληθεί υπερθέρμανση, καθώς η ζέστη θα επιταχύνει τη χημική αντίδραση και θα μειώσει τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας.
4. Μην αναμειγνύετε τις μπαταρίες μαζί με μεταλλικά αντικείμενα, όπως κλειδιά ή κέρματα, γιατί μπορεί να προκληθεί βραχυκύκλωμα.
5. Μην πετάτε ή μην βυθίζετε τις μπαταρίες μέσα σε νερό.
6. Μην τοποθετείτε ανάποδα, όσον αφορά την πολικότητα, τις μπαταρίες στις διάφορες συσκευές ή στον φορτιστή.
7. Μην αναμειγνύετε διαφορετικούς τύπους μπαταριών και μην χρησιμοποιείτε επαναφορτιζόμενες μαζί με κοινές μπαταρίες στην ίδια συσκευή. Μπορεί να καταστραφεί η συσκευή, να μειωθεί η διάρκεια ζωής των μπαταριών, ή να προκληθεί ακόμη και έκρηξη.
8. Μην πετάτε συσκευές ή αντικείμενα τα οποία λειτουργούν με μπαταρίες, αφήνοντας τις μπαταρίες μέσα. Αφαιρέστε πρώτα τις μπαταρίες και απορρίψτε τις στους ειδικούς κάδους ανακύκλωσης.
9. Ποτέ μην πετάτε τις μπαταρίες σε φωτιά.
10. Μην αφήνετε μπαταρίες σε μια συσκευή, όταν αυτές έχουν πλήρως αποφορτιστεί.

ΑΠΟΡΡΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ... ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ

ΚΟΨΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ΜΑΣ... ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ Σ' ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΙΣΕΣ... ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

11 το πρωί της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου 2009...

Κατάμεστο το θεατράκι της οδού Χηλής... Άνδρες, γυναίκες και παιδιά κάθε ηλικίας... Κάθε πολιτικής τοποθέτησης... Όλοι ενωμένοι στο όραμα μιας αναγεννημένης Καλαμαριάς... Παρατεταμένο το χειρικρότημα του κοινού όταν ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης αναφέρθηκε στους Αριστερούς, τους Νεοδημοκράτες, στους Σοσιαλιστές ψηφοφόρους και φίλους της ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ "ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ" που στηρίζουν τη μεγάλη
μας προσπάθεια...

"Αποφασίσαμε στις εκλογές του 2006 να συγκροτήσουμε την Ανεξάρτητη Παρέμβαση Πολιτών Καλαμαριάς «ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ», μια ισότιμη, δημοκρατική και διαφανή συμπαράταξη για να σπάσει ο μονόλογος στα δημοτικά μας πράγματα, για να υπάρξει επιτέλους διάλογος σ’ αυτή την πόλη"

Το χειροκρότημα ήταν ακόμα πιο ενθουσιώδες όταν ανακοινώθηκε η παρουσία του νεοκλεγμένου επταμελούς προεδρείου της ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ "ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑ"

Στη συνέχεια ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης αφού αναφέρθηκε στη διετή δράση και στους στόχους της παράταξης, ανακοίνωσε επίσημα πλέον τη συμμετοχή στις Δημοτικές εκλογές του 2010 μέσα σε θύελλα χειροκροτημάτων...

"Αγαπητές φίλες και φίλοι

Κατέβηκα ως υποψήφιος δήμαρχος Καλαμαριάς στις δημοτικές εκλογές 2006, γιατί γεννήθηκα στην Καλαμαριά, γιατί μεγάλωσα στην Καλαμαριά… Γιατί όπου και να γύρισα, όπου και να πήγα, την Καλαμαριά είχα στη σκέψη μου, την Καλαμαριά είχα στην καρδιά μου…

Κουράστηκα από την στείρα κομματικοποίηση των παρατάξεων… Όλοι ανήκουμε κάπου ιδεολογικά και σχεδόν όλοι ψηφίζουμε κάποιο κόμμα. Απογοητεύομαι, όμως, όταν αποκλείονται για λόγους κομματικής καθαρότητας άνθρωποι ικανοί, νέες και νέοι που θέλουν να προσφέρουν
Θα συμμετέχω στις εκλογές του 2010, εξαιτίας αυτού που άκουσα από τα στόματα των Καλαμαριωτών, νέων και γέρων, μκρών και μεγάλων, «ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι για την Καλαμαριά»

Θα συμμετέχω στις εκλογές του 2010 γιατί θέλω να σταματήσω να μιλώ για το το χάλι της παραλίας μας, και να ξεκινήσω να κάνω κάτι γι' αυτό.
Θ συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα γιατί δε θέλω να δω σε δύο χρόνια από σήμερα την Καλαμαριά να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο …

Κατεβαίνω για Δήμαρχος γιατί έχω πια βαρεθεί και κουραστεί από τους Καλαμαριώτες εκείνους που προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας για τα παιδιά τους, να αρνούνται να συμμετέχουν στο κοινό καλό ψηφίζοντας την παράταξη εκείνη που οδήγησε την Καλαμαριά στη χρεοκοπία

Μας υποσχέθηκαν μια ανθρώπινη πόλη και αυτό που τελικά είχαμε ήταν η τσιμεντοποίηση της πόλης που ζούμε. Μας υποσχέθηκαν μια πιο ηθική και αποτελεσματική διοίκηση και, αντί γι' αυτήν, έχουμε μια διοίκηση που απ’ όπου και να την πιάσεις λερώνεσαι. Με μόνη αποστολή να παραμείνουν πάση θυσία στην εξουσία , με μόνιμους σύμμαχους το παραπλάνηση , την απειλή και το ψέμα, κατόρθωσαν να κρατήσουν μια ολόκληρη πόλη καθηλωμένη στο τέλμα και στην παρακμή, μια πόλη εγκαταλελειμμένη στο κλίμα της ανακυκλούμενης και ανατροφοδοτούμενης μιζέριας

Βρισκόμαστε σε ένα καθοριστικό σημείο της πορείας της αγαπημένης μας Καλαμαριάς. Η ευρύτερη Θεσσαλονίκη μαραζώνει, η θάλασσά της πεθαίνει, το όνειρο της «μητρόπολης των Βαλκανίων» μοιάζει να γλιστρά, σιγά σιγά, μακριά μας. Και, το χειρότερο απ' όλα, χάσαμε την πίστη μας στο θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης και αρνιόμαστε να παραδεχτούμε ότι υπάρχουν ακόμα Καλαμαριώτες που έχουν όραμα, Καλαμαριώτες που έχουν τη δύναμη και τη γνώση, Καλαμαριώτες που θέλουν κάτι να αλλάξει επιτέλους στον τόπο τους…

Δεν συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα για να εκπληρώσω κάποιες προσωπικές φιλοδοξίες ή επειδή αισθάνομαι ότι κάποιος μου το χρωστάει. Συμμετέχω σε αυτόν τον αγώνα γιατί δεν θέλω να δω σε δύο χρόνια από σήμερα την Καλαμαριά να βαδίζει από το κακό στο χειρότερο… Δε θέλω τους ελεύθερους χώρους έναν-έναν να εξαφανίζονται…

Συμμετέχω σ’ αυτόν τον αγώνα εξαιτίας της αθεράπευτης αγάπης για τον τόπο αυτό, που μου τον εμφύσησαν οι πρόσφυγες γονείς μου…
Συμμετέχω στον αγώνα αυτό γιατί βλέπω τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα να μετατρέπεται μέρα με την ημέρα σε μια απάνθρωπη τσιμεντούπολη
Δεν θέλω να δω την απελπισία ζωγραφισμένη στα μάτια των νέων ανθρώπων…. Δεν θέλω να βλέπω άρρωστα παιδιά με τρύπιες φλέβες πεταμένα σε σκοτεινούς δρόμους και πάρκα.

Δεν θέλω να βλέπω ακόμη μια γενιά παιδιών της Καλαμαριάς να στριμώχνονται σε ακατάλληλες σχολικές αίθουσες.
Δε θέλω αυτό το μέλλον για τα εγγόνια μου. Δε θέλω αυτό το μέλλον για τους γιους σας και τις κόρες σας…. Δεν θέλω αυτό το μέλλον για την Καλαμαριά.
Γι' αυτό ξανακακατεβαίνω, για δήμαρχος. Για να δώσω στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας τις ίδιες ευκαιρίες, τις οποίες κάποιος άλλος έδωσε στο παρελθόν και σε μένα. Γι' αυτό κατεβαίνω, φίλες και φίλοι. Για να κρατήσουμε το όνειρο των γονιών μας ζωντανό, για όσους παραμένουν πεινασμένοι για ευκαιρίες, για όσους παραμένουν διψασμένοι για ισότητα.

Γι' αυτό σας ζητώ να σταθείτε δίπλα μου. Γι' αυτό σας ζητώ να με ψηφίσετε. Γι' αυτό σας ζητώ να σταματήσετε να συμβιβάζεστε με όσα οι κυνικοί λένε ότι πρέπει να αποδεχθούμε. Στις εκλογές του 2010, ας προσπαθήσουμε να αγγίξουμε εκείνο που ξέρουμε ότι είναι δυνατό.

Μια Καλαμαριά θεραπευμένη… Μια Καλαμαριά, ικανή να πιστέψει ξανά… "

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΑΤΗ

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΑΜ-Θ

Ως απαράδεκτη και προσβλητική για την Ελλάδα, για την μη χρήση της Ελληνικής γλώσσας και την αναφορά της Κομοτηνής σαν «Γκιουμουλτζίνα» επέστρεψε ο Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Α.Μ.Θ. Δημήτρης Σταμάτης την πρόσκληση των εγκαινίων που του απέστειλε η Τράπεζα ZIRAAT, ζητώντας την άμεση ανάκληση της. Το κείμενο της επιστολής του Περιφερειάρχη έχει ως εξής:
Κύριε διευθυντά,
Με λύπη μου είμαι υποχρεωμένος να σας επιστρέψω την πρόσκληση που μου απευθύνατε με την ευκαιρία των εγκαινίων λειτουργίας της Τραπέζης σας στην Κομοτηνή, γιατί θεωρώ ανεπίτρεπτο και προσβλητικό για την Χώρα που σας φιλοξενεί το γεγονός της χρησιμοποίησης στην πρόσκλησή σας της Τουρκικής και της Αγγλικής γλώσσας μόνο, καθώς και την αναγραφή της πόλης της Κομοτηνής ως Γκιουμουλτζίνα. Τέτοιου είδους ενέργειες κάθε άλλο παρά βοηθούν τη συνεργασία που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των Ελληνικών Αρχών και της Τραπέζης σας και παρακαλώ πολύ για την άμεση ανάκληση της πρόσκλησή σας αυτής.

olympiada

Τα απορρίμματα του λαού

Σε μια όχι και τόσο παλιά εποχή, οι άνθρωποι δεν πετούσαν σχεδόν τίποτε. Το κάθε τι μπορούσε να καταναλωθεί ή να ξαναχρησιμοποιηθεί. Τα σκουπίδια της κουζίνας πήγαιναν στα γουρούνια και τις κότες, τα παλιά ρούχα τα μπάλωναν, τα παλιά έπιπλα τα επισκεύαζαν, τα σπασμένα κανάτια τα κολλούσαν. Αν, παρόλα αυτά, κάτι δεν χρειαζόταν πια, απλά το πετούσαν στο κοντινότερο ρέμα. Άλλωστε η φύση τότε έμοιαζε απέραντη και η παρουσία του ανθρώπου τόσο λίγη!

Ακόμη και όταν έφθασε η βιομηχανική εποχή και τα αγαθά έγιναν αφθονότερα, ο λαός δεν άφηνε τίποτε να πάει χαμένο. Το αλουμινόχαρτο από το πακέτο των τσιγάρων το χρησιμοποιούσαν στο μαγκάλι, για να κρατάνε αναμμένη τη φωτιά, το χαρτί συσκευασίας το δίπλωναν για να τυλίξουν δώρα. Στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο έβαζαν κεντήματα, τα έβλεπαν σαν έπιπλα που θα κληρονομήσουν τα παιδία τους.

Ύστερα, ήρθε το «Μπικ». Ξυραφάκια μιας χρήσης, στυλό μιας χρήσης, καλτσόν μιας χρήσης. Τόσο φτηνά, που δεν άξιζε να τα επισκευάσεις. Τα χρησιμοποιείς και μετά τα πετάς. Τόσο απλό.

Κάπως έτσι μπήκε και η Ελλάδα στην καταναλωτική κοινωνία, χωρίς να ξέρει και πολλά γι΄αυτήν. Άλλωστε ήταν ακόμη τότε μια αγροτική, καθυστερημένη χώρα.

Λίγοι ήξεραν εδώ ότι είχαμε φτάσει σε ένα νέο στάδιο της βιομηχανικής κοινωνίας. Ότι η συνεχής διαφοροποίηση των προϊόντων και η μείωση της διάρκειας ζωής τους, ήταν η απάντηση του καπιταλισμού στις περιοδικές κρίσεις υπερπαραγωγής. Ούτε σκέφτηκε κανείς ότι το αμερικάνικο αυτό μοντέλο ζωής μόνο στην Αμερική και τις άλλες βιομηχανικές χώρες είχε νόημα, γιατί εκεί οι καταναλωτές χρηματοδοτούσαν έτσι τη βιομηχανία της χώρας τους και αντιστρόφως.

Οι Έλληνες πίστευαν απλά πως όλα αυτά είναι πρόοδος. Αποποιήθηκαν με βδελυγμίας τη νοοτροπία της γιαγιάς, που ήθελε να τα μπαλώνει όλα και να τα φυλάει όλα. Για μερικές δεκαετίες, το να είσαι επιδεικτικός καταναλωτής εκθειάστηκε ως το απόλυτο δείγμα της επιτυχίας και του εκμοντερνισμού.

Μια γενιά μετά, η χώρα και οι πολίτες της είναι πνιγμένοι στα χρέη, ενώ η φύση της είναι πλημμυρισμένη από σκουπίδια.

Ο γραφικός τσοπάνος βόσκει τώρα πλέον τις γίδες του δίπλα σε ανοιχτές χωματερές που καπνίζουν διοξίνες. Οι όχθες των ρεμάτων και τα κράσπεδα των εθνικών οδών μοιάζουν με παζλ διεστραμμένου καλλιτέχνη. Οι παραλίες το χειμώνα, πριν καθαριστούν για τους τουρίστες, ξεβράζουν απίθανες ποσότητες από σακούλες και πλαστικά μπουκάλια.

Όσο για τις πόλεις, εκεί γίνεται κανονική μάχη. Οι σακούλες που πετούν από τα μπαλκόνια οι νοικοκυρές ή μεταφέρουν στον κάδο της διπλανής πολυκατοικίας οι νοικοκύρηδες, είναι μικρό δείγμα. Απορριμματοφόρα αδειάζουν νύχτα σε παράνομες χωματερές, εκβιασμοί και συμβόλαια τοπικών παραγόντων με ανθρώπους του υποκόσμου, κανονικές μάχες μεταξύ κοινοτήτων για να μεταφερθεί το πρόβλημα στο διπλανό χωριό.

Γιατί, βέβαια, κάπου πρέπει να πάνε όλα αυτά τα εκατομμύρια τόνοι σκουπίδια που παράγονται ασταμάτητα. Τη σακούλα που παίρνουμε στο σουπερμάρκετ, τη χρησιμοποιούμε για δέκα λεπτά αλλά ζει 20 χρόνια. Η συσκευασία αλουμινίου από την κόκα κόλα μας ζει για 200 χρόνια και το πλαστικό ποτηράκι του καφέ 50 (τουλάχιστον).

Πολλοί λένε, η λύση είναι να ευαισθητοποιηθεί ο λαός. Προφανώς, πολλοί Έλληνες αν και ζουν πια στην πλειοψηφία τους σε πόλεις, έχουν ακόμη νοοτροπία χωριάτη. Όμως δεν είναι όλοι έτσι. Όταν οι δήμοι έβαλαν κάδους ανακύκλωσης, οι πολίτες ανταποκρίθηκαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι περίμεναν οι δήμαρχοι. Το αποτέλεσμα ήταν ότι άρχισαν να αδειάζουν και τους κάδους ανακύκλωσης στις συνήθεις χωματερές, αποδυκνείοντας πως ήταν απλά μια κίνηση όχι ουσίας αλλά για δημόσιες σχέσεις.

Πρέπει επομένως να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ και δεν αρκεί απλώς η εκπαίδευση του λαού, να μάθουν να ρίχνουν τα σκουπίδια στους κάδους αντί να τα πετάνε από το μπαλκόνι. Γιατί πρέπει όλη η κοινωνία να οργανωθεί γύρω από τη διαχείριση των σκουπιδιών, κάτι που θέλει τεράστιες υποδομές, πόρους και χρόνο που να αφιερώνει σε αυτό κάθε πολίτης.

Λέμε επίσης συχνά ότι δεν έχουμε γίνει ακόμη Ευρωπαίοι. Όμως αυτοί, φαίνονται απαλλαγμένοι από σκουπίδια επειδή έχουν μάθει να ζουν, κυριολεκτικά, μαζί με τα απορρίμματά τους, όχι γιατί έχουν πιο λίγα. Ξεσταίνουν τα σπίτια τους με τηλεθέρμανση από εργοστάσια καύσης απορριμμάτων, λιπαίνουν τους κήπους τους με κομπόστ από την ανακύκλωση, χρησιμοποιούν οικοδομικά υλικά και άσφαλτο με ενσωματωμένα τα απορρίμματα επεξεργασμένα, και ούτω καθεξής.

Εκεί, βέβαια, έχουν αντιληφθεί ότι το τίμημα να ζεις σε μια κοινωνία αφθονίας είναι αρκετά βαρύ. Αν αποφασίζουν να το πληρώσουν είναι γιατί εκεί στηρίζεται η οικονομία τους, στη βιομηχανική παραγωγή καταναλωτικών προϊόντων.

Εδώ, αντίθετα, μάλλον κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί την αλήθεια. Οι αναμνήσεις της φτώχειας και της στέρησης είναι ακόμη δυνατές, η χωριάτικη νοοτροπία της σπάταλης επίδειξης υπάρχει επίσης. Πολλοί ελπίζουν ακόμη στην αέναη πρόοδο. Ότι δηλαδή μια νέα τεχνολογία θα έρθει αργά η γρήγορα και όλα τα απορρίμματα θα γίνονται νερό και αέρας. Άλλοι πάλι αρκούνται να πετούν τα σκουπίδια τους στην πόρτα του γείτονα.

Οι πολιτικοί, ούτε που θέλουν να σκέφτονται το βαθμό και την πολυπλοκότητα της οργάνωσης που χρειάζεται για να προχωρήσει μια ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων. Κυρίως δεν μπορούν να καταλάβουν πώς θα είναι δυνατόν οι υπηρεσίες τους να συνεργάζονται δημοκρατικά και με διαφάνεια με τον κάθε ένα πολίτη, για να δουλέψει το σύστημα από τη βάση. Προτιμούν να σχεδιάζουν πολύπλοκα εργοστάσια που ως δια μαγείας θα παίρνουν τα σκουπίδια και θα τα εξαφανίζουν. Βλέπεις στα εργοστάσια μπορείς να κάνεις εγκαίνια και να βγάλεις γερές μίζες! Αντίθετα, για να εξηγήσεις σε κάθε γιαγιάκα πως να διαχειρίζεται πέντε διαφορετικούς κάδους σκουπιδιών στην κουζίνα της, είναι κάτι που θέλει άλλου επιπέδου σχεδιασμό, νοοτροπία και οργάνωση.

Ευτυχώς που υπάρχουν πλέον πολίτες που αρχίζουν οι ίδιοι να παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους.

Λεωνίδας Μανιάτης

Η οικολογική μας...υποκρισία.

Του Μπ.Παπαδημητρίου.

Mεταξύ των άλλων δεινών που καταπονούν τη χώρα, υπάρχει ένα –καθόλου καινούργιο– που ενώ η κοινωνία του αποδίδει μια σχεδόν «ρομαντική» ιδιότητα, τείνει να μετατραπεί σε αγκάθι προς την πρόοδο. Εννοώ προφανώς την οικολογική υποκρισία, που εμποδίζει, με περισσή δόση πολιτικής υποκρισίας, την κοινωνία μας να λάβει μακροχρόνιες και συγγνωστές αποφάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι πάμπολλοι «υποστηρικτές» του περιβάλλοντος μιλούν χωρίς ούτε να γνωρίζουν ούτε να συμπαθούν την οργανωμένη και ενεργητική οικο-προστασία. Ακόμη χειρότερα, πάμπολλοι δήθεν «σύλλογοι προστασίας», έχουν, μόλις τούς γνωρίσεις καλύτερα, τα χαρακτηριστικά που διαπνέουν τον χειρότερο εαυτό, δηλαδή την έμμεση πλην όμως σαφή πολιτική εκμετάλλευση. Και αν φοβάστε για το χειρότερο, υπάρχει και αυτό, πολλοί (και συστηματικά) περιβαλλο-αγωνιούντες βρίσκονται σε αγαστή συμπόρευση με ανταγωνιστικά συμφέροντα.

Ολα πάντως ξεκινούν (και τελειώνουν) στην εσκεμμένη ανικανότητα των πολιτικών (όχι μόνον της κεντρικής κυβέρνησης, αλλά και στις νομαρχίες και στους δήμους) σε ό,τι αφορά τα «Πράσινα Οικονομικά».
Πριν από μερικά χρόνια, με τις πρώτες αντιδράσεις, οι Δήμοι πήραν μερίδιο στα κέρδη των αιολικών γεννητριών. Ελάχιστα προβλήματα λύθηκαν και ήδη έχουν όλοι πάρει θέσεις για το δεύτερο γύρο: ζητούν περισσότερα χρήματα για να επιτρέψουν τη χρήση του δικού «τους» τόπου για «εθνικούς» σκοπούς. Αντί να προοδεύουμε, αντί να γινόμαστε πιο συλλογικοί, πιο αποτελεσματικοί, καρκινοβατούμε. Απόδειξη; Το 2008 η Ελλάδα ... εγκατέστησε λιγότερη αιολική ενέργεια: εγκαταστάθηκαν μόλις 114 μεγαβάτ έναντι 125 το 2007 και 173 το 2006, με αποτέλεσμα το μερίδιό μας στο παγκόσμιο αιολικό δυναμικό να μειωθεί στο 0,82% από 1,01% το 2006. Οταν λοιπόν λέμε πως δεν θέλουμε το λιθάνθρακα αλλά τις ανανεώσιμες ενέργειες, το λέμε υποκριτικά αφού δεν κάνουμε τίποτε για να τις εγκαταστήσουμε στον τόπο μας.
Υστερα πάλι, πρέπει κάποιος υπεύθυνος (αν υπάρχει ακόμη...) να εισηγηθεί με υπεύθυνο τρόπο (αν τον αφήσουμε βεβαίως...) ένα σχέδιο για το μέλλον. Υπάρχει αλλά κανείς, ούτε ο υπουργός, τον ακούει ή, έστω, του ζητά λογαριασμό. Είναι γνωστό άλλωστε πως οι κομματικοί ακτιβιστές σιχαίνονται οτιδήποτε μοιάζει με λειτουργική δημοκρατία και συντεταγμένη κοινωνία. Ετσι, το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής (www.sees. gov.gr), που πολύ ορθά το όνομά του υπενθυμίζει ότι η ενέργεια αποτελεί ζήτημα εθνικό και στρατηγικό (όπως έλεγε και ο Λένιν για τον εξηλεκτρισμό και τα τρακτέρ), σημειώνει στην ετήσια έκθεσή του πως «η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί βασική τεχνολογία για τη διασφάλιση της βιώσιμης και μακρόχρονης χρήσης του άνθρακα».
Θα μπορούσε επίσης να σκεφθεί λίγο πρακτικά. Ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης, κάθε μια μονάδα που μπορεί να σχεδιασθεί, κτιστεί, συναρμολογηθεί και λειτουργήσει μετρά διπλά και τρίδιπλα.
Ας σκεφτεί και ως υπουργός ενέργειας και ως υπουργός βιομηχανίας, εκτός από βουλευτής της τόσο επιβαρυμένης Β’ Αθηνών. Θα μπορούσε ακόμη να ρωτήσει και κάποιον ενημερωμένο ηλεκτρολόγο, που θα του έλεγε ότι το σύστημα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χρειάζεται μονάδες βάσης, που δίνουν συνεχώς ενέργεια και αυτές είναι ο λιθάνθρακας και τα πυρηνικά. Πάνω τους στηρίζονται οι μονάδες με φυσικό αέριο. Που ναι μεν θερμαίνει λιγότερο τον πλανήτη (τοπικώς δεν αλλάζουν πολλά), είναι όμως επικίνδυνα ακριβότερο και ασταθές. Αφού μας οδηγεί σε στρατηγική εξάρτηση από Ρωσία, Τουρκία και άλλες ασταθείς «δημοκρατίες». Ενας μη υποκριτής οικολόγος θα μας εξηγούσε γιατί δεν συμφέρει να μετατρέπουμε αέριο σε ηλεκτρισμό (όπου χρησιμοποιείται μόνον το 56%), ενώ έχει αποτελεσματικότητα 96% για θέρμανση και παρόμοιες χρήσεις. Μήπως πρέπει να σκεφτούμε τον κίνδυνο να μπορεί να μας μετατρέψει η ενέργεια, σε επαίτες της Βαλκανικής